Konusunu okuduğumda direkt almaya karar verdim. Açıkçası daha farklı bir kitap bekliyordum. Dışarıda hayat devam ederken büyüdüklerinde organlarını bağışlamak için yetiştirilen çocuklar... Süreç onlara hem anlatılıyor hem de anlatılmıyordu. Bu yüzden bu işleyiş onlara normal geliyordu. İlk kısımda bunun olağanlığıyla büyüyen çocukları okumak beni hüzünlendirdi. Ama kalan iki part daha farklı işlenebilirdi bence.
Kath, Ruth ve Tommy... Üçü de beni gerçekten çok sinir etti. Kath'in sürekli susması, Ruth'a hak ettiğinden daha fazla hoşgörülü davranmaları... Spoiler vermek istemiyorum. Bence çok daha etkileyici olabilirdi bu kitap. Kendi potansiyelini tam kullanamadı. Ama yine de okunur.
(Puanda 6 ve 7 arasında çok kaldım, konusunun hatrına 7 verdim)