Keşke mutlu olsaydın Gaza.
Hakan Günday’ın, romanların sonunu bağlayamama hastalığı bu romanda da devam etmiş.
Sizi muhteşem bir başlangıçla karşılar, etkilenmemek mümkün değildir. Bir de bakmışsınız ki, kitabı elinizden bırakamayacak hale gelmişsiniz. İçinizdeki merak dürtüsünü uyandırır, birkaç sayfa daha okumalıyım, biraz daha dersiniz, uykulu gözlerinize merhamet etmeden.
Ama sonra eserin yavaş yavaş yavanlaştığını fark edersiniz. Yazarın yazma hevesinin bir anda kaçmış olduğunu düşündürür okuyucuya.
Baştaki heyecanını yaza yaza yitirmiş de kafasında öyküyü bitirmek istiyor gibi hissettirir, misafirliğe gittiğiniz bir evde, sizden kalkmanız istenmiş gibi.
Akıl hastanesi bölümünden sonra kopuyor roman. Linç bölümü ve sonrası zaten hezeyan.
Böylesine güzel bir başlangıca yazık oldu.
Bazı insanlar iyi başlangıçtır, sıkılırlar sürdüremezler.
Umarım kısa zamanda bu problemini çözer, biz de güzel Hakan Günday kitapları okumaya devam ederiz.
İyi okumalar dilerim.
·
941 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.