Doğayı kucaklayan çocuklar yetiştirmek günümüzde zor mu? Aslında bunun için önce yetişkinlerin doğayı kucaklaması gerekmiyor mu? Sadece ebeveynlerin çabası ile olacak iş değil bu. Çocuğun hayatında olan herkes sorumlu. Dedesi, ninesi, amcası, teyzesi, dadısı, bakıcısı…
Yazar açık hava uzmanı ve doğada çocuklarla vakit geçirmenin bağ kurarak nasıl gerçekleşeceğini anlatıyor. Kitap 7 bölümden oluşuyor. Toplayıcılık, avcılık, yuva, kampçılık, toprağı işlemek, balıkçılık gibi konu başlıklarına sahip. Yaşamın gerçekleriyle yüzleşmek, hayvanlardan korkmamak, kendini korumak, özgüven kazanmak; sabrı, başarıyı, başarısızlığı deneyimlemek, ölümü kabul etmek bunların hepsi doğada kazanılabilecek şeyler. Yaşamın kendisi doğada mevcut. En büyük öğretiyi de doğa sunuyor. Şanslıyım ki bende birçoğunu deneyimledim hayatımda. Kitap beni çocukluğuma götürdü. Dağlarda mantar gördüğümüz, bir şeyler topladığımız zamanlara gittim. Köyümüz şehirdeki evimizden 2 km uzakta ve biz o yolu yürüyerek gider gelirdik. Yol kenarında böğürtlenler ve nice bitki ilgimizi çekerdi. Böğürtlen toplamak zor bir iştir. Elini yakar, diken batar keza kızılcıkta öyle. Bahçemizde bir kızılcık ağacı ile büyümenin güzelliğini bana ne verebilir ki…Elini yakar dalları ama öyle şifalıdır ki…Bahçemiz bir bostandı ardı sıra. Neler ekmezdik ki… Onları sulamak, çapalamak, kazmak, ekmek, yetiştirmek yaşanması gereken bir his. Şimdiki çocuklar bu kadar şanslı mı? Hepsi olmasa da bir kısmı diyebiliriz. Ekran bağımlılığının olduğu, vakitlerin teknoloji ile geçirildiği bir çocukluk geleceğe hangi anıyı vaat edebilir ki? Söyleyin bana. Köylerde yaşayan, bir köyü olan, bahçesinde canlı besleyen, eken biçen ailelerin çocukları öyle şanslı ki… Hiç kamp yaptınız mı? Uzanıp yıldızlara baktınız mı? Balkonunuzda, terasınızda bile gökyüzünü seyredip o kadar kıymetli anlar yaratabilirsiniz ki… Yazarın kitapta anlattıkları birebir tabiki her aile yapısına, şartlara uygun değil ama deneyimlenecek birçok şey var. Güçlü, meraklı, özgüvenli, kendi kendine yeten çocuklar yetiştirmek için doğa eşsiz miras. Doğadaki ayak izlerini çocuklarınızla takip edin, üstüne beyin fırtınası yapın. Sohbetiniz ve bağınız öyle güçlenecek ki… Doğadan malzemeler, kuş tüyleri, ne görürseniz o an çocuklarınızla bunları biriktirin. Bir anı kutusu, kavanozu oluşturun. Çocuklar doğada bu kadar özgür ve haşır neşir iken emin olun ekranı aramazlar. Yazarın dediği gibi “Çocuk Eve Sığmaz”
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.