Kıbrıs’ın bendeki yeri özel. Oraya hiç turist olarak gitmedim, otelde kalmadım. Kıbrıslı bir kız kardeşimin var benim. Fiziksel varlığımız yıllardır uzak olsa da duygusal olarak hep yanı başımda. Kız kardeşimin ve ailesinin evinde ağırlandım her gidişimde.
Kıbrıslıların gündelik yaşamlarını deneyimlemek, aile içi sohbetlerinde olmak gibi bir şansım oldu. O yüzden de Kıbrıs ve Kıbrıslılar özel bir yerdedir benim gibi bir gara sakalın hayatında.
Kıbrıslı yazar Ahmet Şimşek’in Midas’ını da öyle bir duygu ile okumak istedim.
Öykülerde kullandığı Kıbrıs aksanı doğrusu en tatlı ayrıntıydı. Kıbrıslı olup oraya dair yazan bir yazarı okuduğumu hiç hatırlamıyorum. Bu da benim eksikliğim mi yoksa Kıbrıslı yazarlar ve edebiyatı gölgede mi kalıyor diye düşünmeden edemedim.
Kitap onbir öyküden oluşuyor. Hepsi de Kıbrıs’ta geçen ve oraya dair hikayeler. O yüzden de hem Kıbrıs hem de ada sevgisinden bağımsız değerlendirmem söz konusu değil. Tarafım yani bunu da belirtmiş olayım.
Öykülerin bazılarında oraya gitmiş, insanların arasına karışmış gibiydim. Adaya dair bilmediğim şeyler öğrendim. Zaten özlediğim yerleri hatırlattığı için çok da iyi geldi.
En sevdiğim öyküler ise:
Sinek Kan Derdinde
Lefkoşa’da Gerçekleşmesi İmkansıza Yakın Bir Doğa Olayı
Gorkak Keglig
Yevmiyelik Zeytin
Kıbrıs edebiyatı ve Kıbrıs’a dair öyküler için Ahmet Şimşek’in öyküleri güzel bir başlangıç olabilir. Ne de olsa “şair aksini söylese de adalar kalbin metaforlarıdır.”*
*Vişnenin Cinsiyeti -Jeanette Winterson
·
81 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.