Böyle kitapları okurken acı çekiyorum kendimi onların yerine koyuyorum ben olsam nasıl olurdu diye yapamıyorum. İnsanın gönlünün ta derinlerine işliyor. Bu kitabın benim yüreğimi acıtan diğer tarafı işlenen hikayenin gerçek hayatta yaşanmış olması
Petey doğuştan serabral palsi hastası olarak dünyaya gelir. Hastalığı hakkında fazla bilgi olmadığı için (ki sene 1922) zihinsel engelli olacağı düşünülerek akıl hastanesine yatırılır. Petey bunlara rağmen içi sevgi ve mutlulukla doludur bu yüzden çevresindeki herkes onu sevmektedir.
Calvin soğuk bir kış günü perperisan bir şekilde bakım evinin önüne bırakılır, ayakları çelimsiz olan Calvin tekerlekli sandalyede hayatıni sürdürmektir. Bakım evinde Petey'le tanışır ve yakın dost olurlar. Ne Petey Calvinsiz ne de Calvin Petey'siz yaşayabilir.Ama gün gelir iki yakın dost birbirinden ayrılmak zorunda kalırlar. Farklı kurumlara nakledilen yakın dostlar ayrılığın vermiş olduğu derin acıyla melekolik bir hale bürünürlerCalvin'den uzun süre haber alamayan Petey yeni kurumunda Trevor adında bir çocukla tanışır hayatı bir anda bambaşka bir hale dönüşür ve Petey eski günlerdeki gibi yine etrafına mutluluk ve sevinç membağı olur.
Sonu hüzünlü bitse de dostluk, fedakarlık ve sevgi adına çoğu değerleri insanlara armağan eden bu kitap özelikle çocukların okumalari için teşvik edilmesi lazım.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.