İçindeki senin sesini duyuyor musun? Hep orada olan, seninle konuşan sana konuşan, seni konuşturan...
Fatih Duman ‘nın kaleme aldığı bu kitapta Aziz Mahmud Hüdayi'yi değil, onun nefsini dinliyor onun sözlerini okuyoruz. Üftade Hazretleri, Eskici Mehmet Dede, Sultan Murad, Sultan Ahmed'e ve daha nice güzel insanın hayatlarına perde arkasından da olsa bakmış hissi meydana getiren bu kitabı severek okudum.
Bu kitabı seneler önce bir ablam önermişti. Okumak için hep rafa kaldırıyordum. Ya da nefsim öyle istiyordu.
Kitabın İlk başlarında sanki ben duygularımı yazıyormuşum gibi hissettim benim gibi hissediyordu okuyan kişi.
Kitapta nefs konuşuyor, size günah işlemetmeyi düşündürten benim ama yapan sizsiniz diyor. Namazda aklınıza olur olmaz şeyler getirten benim, birine bir iyilik yaptığınızda içten içe kibir duymanızı düşündüren benim, ben ölene kadar sizinleyim diyor.
Aziz Mahmud Hüdayi’ nin nefsiyle olan mücadelesinin yanında bizim nefsimizle mücadelemiz ne alemde acaba
Belki nefsimiz hakkında gereken bilgiye sahibiz ama ne kadarını uyguluyoruz?
Bilmek ayrı yapmak ayrı diyor kitapta.
Kitap hayatımızın bi köşesinde olmalı diye düşünüyorum.
“Belki de bu kitap yalnızca senin için yazılmıştır.” Belkide hepimiz için…
Ene ‘Sus Ey nefsim’
Ene ‘ben’ demek
Susturmamız gerek nefsimizi
Kesinlikle okumamızı tavsiye ederim.