Sarah Jio’ nun kitapları bana özellikle kitap okuma hevesimin azaldığı, dikkatimi toplayamadığım dönemlerde ilaç gibi geliyor. “Paris’ten Çiçeklerle” kitabını böyle bir zamanda okumuştum ve “Böğürtlen Kışı” da tam olarak böyle bir zamanda tercih ettiğim bir kitap oldu. Kitabı okumak yalnızca 1 günümü aldı. Uykudan gözlerim kapanmasaydı bir oturuşta okuyabilirdim çünkü akıcılığı ve sürükleyiciliğiyle asla elinizden bırakmanıza imkan bırakmayan bir dille yazılmış.Vera ve Claire’in ortak acıları her ne kadar yüreğimde bir burukluk hissiyle okumamı beraberinde getirse de, onların başardığını görmek için can atıyordum. Bu kitabı okurken bir an bile sıkıldığınızı hissetmeyeceğinizden eminim. Hiç bir ipucu vermemeye özen gösterdiğimden yalnızca bu kadar yorumlayabiliyorum.Çok sevdim
*minik spoi içerebilir: Ethan çok kızdığım bir karakter oldu belki okurken bana hak verenler olmuştur. Çoğu zaman da Claire’in dünyayı saydam bir camın arkasından izliyormuşçasına durağan davranışları ve tepkisizliği canımı sıktı ama kitabın sonunu bekledim Böğürtlen KışıSarah Jio