Kardeşi Erhan Bener, arkadaş grubundaki genç yazarların haşin eleştirmeni olan ağabeyinin eline kalem tutuşturup "Çok eleştirdin, biraz da yaz!" komutuyla onu adeta eve hapseder. Oradan elinde dost öyküsüyle çıkar Vüsat O Bener...
Kısa cümleler ile güzel bir dilin birleşimi, kendine has tarzı ile sıradışı bir kalem. Olay örgüsünden ziyade diyaloglarla, bazen bir trende bazen bir kır gezisinde, sokakta, meyhanede, pencere önünde, misafirlikte karakterlerin ruh halini, iç dünyasını iç sesler aracılığıyla aktaran öykülerden oluşuyor. Havva ve Kömür öyküleri diğerlerine nazaran daha dikkat çekiciydi. Farklı bir tarzı var Bener'in. Özellikle öyküleri biririş tekniği hoşuma gitti.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.