Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
1 Şubat 2024
İlk Yayın Tarihi:
1952
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786253691011
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Dost Yaşamasız
515 okunmaYapı Kredi Yayınları · 16 Şubat 2021 · 268 s.
Dost
96 okunmaEverest Yayınları · 1 Şubat 2024 · 144 s.
Dost
33 okunmaİletişim · 1994 · 326 s.
Dost
32 okunmaYapı Kredi Yayınları · Ocak 2013 · 120 s.
Dost
39 okunmaEverest Yayınları · 20 Mayıs 2022 · 174 s.
Dost
16 okunmaCan Yayınları · 1986 · 303 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dost, Havva, Sarhoşlar...·144 syf.·Edebiyat
8/10
2024 81. kitabı
Edebî kimliğini , (Sait Faik hayranı) fakülte hocamdan işittiğim Vüs'at Orhan Bener'in İlk eseridir Dost. Özellikle hocamdan bahsederek giriş yaptığım bir incelemedir ki; kişinin yaşamında
DostEdebiyat Öykü
DOST ♡ VÜS'AT O.BENER
@everestyayinlari
.
Türk Edebiyatı'nın duayen ismi #vüsatobener yazdıkları kadar Samsun'da doğmuş olması da beni etkiledi.
Çok büyük bir üstad. Kalemi ile okurların kalbine dokunmayı bilen bir kalem. Her öyküsü vurgun misali yer ediyor insanda. On iki öykü daha okudum #dostla.
Çok sevdim. Siz de okuyun. Kalpten tavsiyemdir, üstad ile tanışın.
Mekanı cennet, yazdıkları ışık olsun okurlarına... 
Dost 
Vüs'at O. Bener
Dost Vüs'at O. Bener
Kardeşi Erhan Bener, arkadaş grubundaki genç yazarların haşin eleştirmeni olan ağabeyinin eline kalem tutuşturup "Çok eleştirdin, biraz da yaz!" komutuyla onu adeta eve hapseder. Oradan elinde dost öyküsüyle çıkar Vüsat O Bener...
Kısa cümleler ile güzel bir dilin birleşimi, kendine has tarzı ile sıradışı bir kalem. Olay örgüsünden ziyade diyaloglarla, bazen bir trende bazen bir kır gezisinde, sokakta, meyhanede, pencere önünde, misafirlikte karakterlerin ruh halini, iç dünyasını iç sesler aracılığıyla aktaran öykülerden oluşuyor. Havva ve Kömür öyküleri diğerlerine nazaran daha dikkat çekiciydi. Farklı bir tarzı var Bener'in. Özellikle öyküleri biririş tekniği hoşuma gitti.
#dost
On iki öykü...
On iki yeryüzü...
Kitaba ismini veren Dost öyküsüyle karşılıyor okuyucusunu. Naciye var içinde, toplumda ne çok Naciye var düşününce. Belki bir gün o da mutlu olur dileğiyle diğer öyküye geçtim.
Yazarın anlattıkları o kadar bizden, o kadar tanıdık ki karakterler, yaşadığımız topraklardaki insanımıza ait hepsi. Özellikle bir de Havva vardı ki, ona içim ayrı acıdı.
Her bir öykünün içinde insana dair izler bulmak çok güzeldi. Birbirlerine dokunma şekilleri kimi zaman acı, kayıp kimi zamanda insanın içine düşürüyor cemreyi.
Vüs’at Bener’in ilk denemesi hkEdebiyat
Taşra edebiyatının sıkıcı örneklerinden bana göre. Kısa ve kesik diyaloglar. Paramparça anlatımlar. Akmayan -aslında olmayan, olaylar. Bilemiyorum. Kitap bırakmayı seven yoktur o yüzden vakti kıymetli olan hiç başlamasın. Beni uyaran olmadı ama yine de denedim(20 sayfa)
Farklı düşünen ya da vüsat benerin bestlerini paylaşmak isteyen var mı? 
Dost Vüs'at O. Bener
Dost Vüs'at O. Bener
İnsanın çiğliğinin yüzüne çarptığı; pislik, çürük ve leş kokularını alarak okuduğum gerçekle ve zihin akışıyla dolu hikayeler... Hepsi böyle değildi.
Ama çoğunu yüzümü buruşturarak okudum.
Öyle iç açan, bütün dünya buna inansa, hayat bayram olsa tadında bir şeyler hiç barındırmıyor. Ama kötülüğü, yüzsüzlüğü, bencilliği ve en çok da cahilliği öyle abartılı bir dozda, vahşice de görmüyoruz. Her şey tadında.
Karakterlerin anlatımı, küçük oyunları, sahtecilikleri, iki yüzlü halleri çaktırmadan el sallıyor sayfalarda bize.
Bazı hikayelerde gereksiz muhabbetlerden sıkıldığım da oldu. Ama Istakoz, Suçüstü, Kömür ve Yazgı hikâyeleri aklımda en çok kalanlardandı.
Kapan adlı öykü kitabından sonra yazarın bendeki bu kitabına da bir şans vermek istedim. Öykü kitapları genelde yoğun okumalarımdan sonra bana bir mola gibi geliyor. Bener'in bu kitabındaki öykülerde sanki yanımda yaşanıyormuş hissindeydi. Sanki o an yanlarındayım ve olayı izleyen biriyim. Öyle içten ve öyle bizden bir anlatımı vardı. Öykü okumayı sevenler için güzel bir okuma olacağını düşünüyorum.
Vü’sat O Bener. Orijinal isimli bir yazar. İsimdeki O harfi aslında Orhan. İsmini babası koymuş yazarın ve yazar bunun hayat boyu zorluklarını yaşamış. Bu yüzden de eserlerinde çok isim kullanmamış. Kişilerden ve mekandan çok olaylar önemli. Ve hayattan kesitler sunmuş. Hikaye kahramanları da genel olarak hayatın dışladığı ya da hayatla ciddi mücadelesi olan kişiler. Bener ailesi entelektüel ve birçok yazarı olan bir aile. Dost, Vü’sat O’nun okuduğum ilk ve tek kitabı. Kitap yazarın hikayelerini birleştirdiği bir kitap. İsmini ilk hikaye olan dost hikayesinden alıyor. Dost hikayesi konusundan ziyade anlayış biçimi ve beklenmedik bir bitiş şekliyle dikkat çekiyor. Aslında yazarın kitaptaki bütün hikayelerinde benzer durum söz konusu. Zaten yazarı da farklı kılan bence bu. 1950 öykücülerinden bir yazar ve biraz Oğuz Atay kokusu da aldım ben. Genel olarak kitapta yer alan dost, kömür, havva gibi öyküler gerçekten başarılı. Öykü severler için farklı bir kitap deneyimi de olur.
Türk edebiyatında yazılmış en iyi ve dolu öykü kitaplarından birisi. Bu kadar gerçekçi ve hayalimde kolayca canlandırabileceğim olay örgüsüne sahip çok az kitaba rastladım.
Bener den okuduğum ilk eser.
Kitap öykülerden oluşuyor. Dili kolay anlaşılır olmakla birlikte farklı tekniklerin kullanıldığı anlatım ve kendine has öyküleme tarzı herkese hitap etmeyebilir.
Daha çok diyaloglarla ilerleyen öykülerde aylak adamlar, batakhaneler, toplumun sisli ve puslu kesimi antikahramanlarla anlatılıyor. Bu antikahramanlar büyük çoğunlukla erkeklerden oluşuyor. Yanlızlaşma ve soyutlaşmanın çok fazla hissedildiği bir eser.
Bulutlu bir havada yazılmış hissi veren öyküler depresif bir hissiyat veriyor.
Anlatımdaki samimilik, günlük konuşma tarzı ve hayatın içinden kesitler bu kısa öykülerde hissiyatın okuyana geçmesini sağlıyor.
Yazar Hakkında
Vüs'at O. BenerYazar · 16 kitap
Vüs`at O. Bener, Türk yazar ve şairdir.
Türkiye'nin ilk fen doktorlarından Raşit Bener'le Mediha Hanımın oğlu, felsefeci 
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar 
Erhan Bener'in kardeşi, 
Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar Erhan Bener'in kardeşi, Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
