Yazar:
Vüs'at O. Bener
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 50 dk.
Sayfa Sayısı:
65
Basım Tarihi:
Mart 2018
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750808428
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
kapan incelemesi
Vüsat O. Bener'in 21 öyküden oluşan 64 sayfalık bir kitabi Kapan. Kitabın genelinde yaşam ve ölüm vurgusu yapılmış. Kısa kısa, kapalı bir ironi ile beraber sağlam yazılmış olan öyküler son derece özgün bir tarza sahip. Derinlerde uzun uzun anlamlar taşıyan kısa cümleler dikkatimi çeken bir başka farkli özellik oldu. Karanlık, hiçlik, yalnızlık temaları çerçevesinde son derece karamsar öyküler bekliyor okuru. En kısa zamanda yazarın başka kitaplarını da okumayı düşünüyorum. Kitapla kalın
Okudum, koşup geldim. Bener sevenler öneriye gelsin:))Edebiyat
“Ezan başladı. Ruhun şad olsun Beethoven!”
Kısa, devrik, ayrıntıdan yoksun cümleler kuruyor Bener. Başta, adamın eline zorla vermişler kalemi dedirtiyor. Hatta öykü möykü değil bu, adamın günlüğünden aşırılıp kitap yapılmış diye birkaç suç üretimi ve suçlu eşkali yuvarlıyorsunuz zihninizin kapısına. Ama enteresandır, okuyorsunuz da. Hani, bu ne yahu deyip kenara atmayı hiç aklınıza getirmiyorsunuz. Okudukça, yazarın ayrıntıdan anladığı şeyin inceliğine, betimlemeden anladığı şeyin farklılığına ve imgeleri kullanma biçimine gözünüz kayıyor.
Yok yok, tarzı var adamın, hele biraz daha okuyayım..
Bir ruh sıkışmışlığı, bir yaşama yorgunluğu, bir ölsem de kurtulsamcılık, aldığım nefes bile yükcülük..Peşin söyleyeyim, bu tarz edebiyatta beni yavaştan sıkmaya başlayan, yaratıcı bir tarzla verilmediğinde okumaya hevesimin olmadığı konular. Vüsat Beyciğim, tam olarak ne yaptı da ben sıkılmadan okudum diye düşünüyorum. Ne?Bunun havasını atmıyor, yalnızım bakın bakın, nasıl da mutsuzum bir de burdan bakın, varoluş sancılarımın altını fosforlu kalemle çizdim, karanlığımı açınca belli oluyor mu demiyor. Gözüne sokmaya çalışmıyor, anlatıyor adam. Hem de hiç anlatmıyormuş gibi yaparak. E bu baya enteresan bir şey.
Bir bilene, bir sevene danışmalı: Hangi kitapıyla devam etmeli?
Yazarla tanışma kitabım. Kitap kapağında öykü yazıyor. Kahraman anlatıcı ve öyküler birbiri ile ilgili olduğu için günlük havasında hatta bir bütünlük olduğu için novella gibi bile olabilir. Neyse sınıflamak edebiyatçıların işi benim değil. İlginç bir kalem, kısa kısa cümleler, farklı betimlemeler. İç dünyanın buhranı, sorgulamalarıyla günlük hayatın hareketliliği çok güzel verilmiş. İlk kez bu kadar ilaç adı verilmiş bir kitap okudum. Bayağı Parol gibi bildiğimiz ilaçlar hem de. Bu da okuru yani beni kitaba daha da yakınlaştırdı. Birkaç kitabını daha okumayı düşünüyorum.
Puan vermedi·65 syf.·
2025 27. kitabı
Kapan, okuru içine çeken ama bir o kadar da iten, ağır ve katmanlı bir metin. Bener’in dili her zamanki gibi yoğun, cümleler yer yer sıkışık, bilinç akışıyla iç içe. Karakterlerin iç dünyasındaki bunalım ve sıkışmışlık hissi, anlatımın kendisine de yansımış. Okuması kolay değil, ama çarpıcı.
Kitap boyunca bir kapan hissi zaten sürekli var: çıkışsızlık, tekrar eden duygu döngüleri, karamsarlık… Bener, hikâyeyi anlatmaktan çok yaşatıyor; ama bunu yaparken okurun konforunu hiç umursamıyor. Tam da bu yüzden güçlü bir metin. Kolay okunmuyor.
Bir anda çıktı karşıma,anlaşamadık ilk sayfalarda.Sevmemiştim.Birde üstüne para verip almistim. Saçmalık.İnatla devam ettim,bana hünerlerini göstermesini istiyordum.Anladı niyetimi,zekiydi çabuk çözdü beni.
Oyunlar oynuyor,kelimeleri iktisatlı kullanıyordu.Napmaya çalıştığını anlamam uzun sürmedi benimde düelloya dönüştü herşey.Yoruma kapalı kurduğu her cümle,hem nasıl yapıyordu ki bu kadar kısa cümleler kurup nasıl koyuyordu zihnime noktayı.
Seni dinlemekten yoruldum be adam sus artık dediğimde bana "Eğlendirici değilsem , kapkaralığıma dayanamıyorlar"la cevap veriyordu.
Adam sen beni öldüreceksin diyorum ,bana
‘’Yaşam bir deha işi değil. Bir sürgün, köle düzeni. Kurtuluşu ummak safdillik. İntihar seçimi bu yüzden gerekli. Ne ki yürek isteyen bir eylem"diyor.Beni hafife mı alıyor,kendimi öldürmemi istiyor,sen benimle neden oynuyorsun.
"Doğrular ? Yanlışların tersi.Ya yanlışlar ?Doğrulardan ayırt edilebilir mi?
Eeee ne yani şimdi bu ,
"Her yanlış bana doğrunun yanlışlığını hatırlattı" Yani diyorum ???
Aklın çözmeyeceğini, akıl, çözümsüzlük çözümüyle devreden çıkarmayı yeğler."
Ve susuyorum,susup teslimiyetimi sunuyorum saygıyla.
Evet incelemem değişik olsun dedim iyimi ettim sıktım mı bilmem? Bazen anlatmamak lazım, konuşmamak,yorumlamamak ve sanırım Vüs'at O.Bener ve kitapları da buna dahil gruptan.
Okumak güzeldi.
Vüs'at O. Bener nev-i şahsına münhasır bir yazar. 21 kısa öyküsü bulunan bu eseriyle tanışmak, benim için doğru bir seçim olmuş.
Kısa ve devrik cümlelerin öyle bir etkisi var ki. Uzun uzadıya paragraflar yazsanız da böylesi bir etkiyi yaratamıyorsunuz.
İlk öyküsü palto'yu okurken dumura uğradım, uzun zamandır bu kadar özgün bir üsluba denk düşmemiştim. Diğer öykülerindeki o nahif ve ince göndermeler de okurken gülümsetti. Oldukça etkilendim.
Otobiyografik unsurlar barındıran bazı iç döküşlere, -empati kurarsanız- sessiz hezeyanlara şahit olabilirsiniz.
Yeraltıvari bir dokusu var. Pembe gözlüklerle okuyanların pek haz alamayacağını düşündüğüm, bence yazıldığı dönemin oldukça ötesinde, sek ve kaliteli bir kalem. Tanışınız.
İnceleme yazmak zor iş, her kitap bitirince yazmak istediğim ama beceremediğim bir olay.Ve tabi bir de 
Necip G. 'nin harika incelemesini #33610374 okuduktan sonra daha da zor oldu, yazacak başka bir şey kalmamış. :)
"Açılır kapanır kapıdan girerken kovboy filmlerini anımsadım. Amerikan barın taburelerine tünemiş, viskilerini yudumlayan, kıçlarındaki kolt tabancaları sarkık kovboylarla karşılaşacağım sanki." bu incelemeyi paylaşırken hissettiğim tam da buna benzer iştee :) içeriye giriyorum ama sizinle karşılaşmak ayrı bir duygu...
Etkinlik için sevgili 
Liliyar 'a ve ısrarla okutturduğu için https://1000kitap.com/pikacu_ 'ime çoook teşekkür ederim.
Evet bu kitaba başlayınca ilk öyküden kocamaaan bir yazarla tanıştığımı farkettim. Anlattıkları bize çok uzak konular değil, yaşamın içinden, yaşamın ta kendisi... Ama tarzı işte, bu oldukça farklı daha önce hiç okumadığım bir tarz. Ön yargıyla yaklaşsam da çok beğendim.
Kapan, bilinç akışı tekniğiyle yazılmış 21 öyküden oluşuyor. Karşımdaki tabureye oturmuş, elinde sigara, gözleri uzağa dalmış da bana öyle anlatıyormuş gibi yaşamdan öykülerini... Ölüm oldukça ön planda, depresif, karamsar hikayeler var, ki tam da okul öncesi bana uygun oldu.
"“Nen var Halil?” “Siz yazarmışsınız öyle mi?” Bulut Hanım yaydı anlaşılan. “Verseniz de okusak kitaplarınızı.” “İçin kararır Halil! Aşk meşk arama bende.”"
Araştırıp tanınması, okunması gereken bir yazar Vüs'at Orhan Bener. Size araştırdığım siteden birkaç alıntı ve link bırakıyorum.
...Hikâyelerinde günlük yaşamın ayrıntılarına dikkatli bir gözlemcilikle eğilir ve ruh çözümlemelerine geniş yer verir. Gündelik olaylarla bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirir...
...Orhan Koçak, yazarın tekniğinin
Necip G. 'nin harika incelemesini #33610374 okuduktan sonra daha da zor oldu, yazacak başka bir şey kalmamış. :)
"Açılır kapanır kapıdan girerken kovboy filmlerini anımsadım. Amerikan barın taburelerine tünemiş, viskilerini yudumlayan, kıçlarındaki kolt tabancaları sarkık kovboylarla karşılaşacağım sanki." bu incelemeyi paylaşırken hissettiğim tam da buna benzer iştee :) içeriye giriyorum ama sizinle karşılaşmak ayrı bir duygu...
Etkinlik için sevgili Liliyar 'a ve ısrarla okutturduğu için https://1000kitap.com/pikacu_ 'ime çoook teşekkür ederim.
Evet bu kitaba başlayınca ilk öyküden kocamaaan bir yazarla tanıştığımı farkettim. Anlattıkları bize çok uzak konular değil, yaşamın içinden, yaşamın ta kendisi... Ama tarzı işte, bu oldukça farklı daha önce hiç okumadığım bir tarz. Ön yargıyla yaklaşsam da çok beğendim.
Kapan, bilinç akışı tekniğiyle yazılmış 21 öyküden oluşuyor. Karşımdaki tabureye oturmuş, elinde sigara, gözleri uzağa dalmış da bana öyle anlatıyormuş gibi yaşamdan öykülerini... Ölüm oldukça ön planda, depresif, karamsar hikayeler var, ki tam da okul öncesi bana uygun oldu.
"“Nen var Halil?” “Siz yazarmışsınız öyle mi?” Bulut Hanım yaydı anlaşılan. “Verseniz de okusak kitaplarınızı.” “İçin kararır Halil! Aşk meşk arama bende.”"
Araştırıp tanınması, okunması gereken bir yazar Vüs'at Orhan Bener. Size araştırdığım siteden birkaç alıntı ve link bırakıyorum.
...Hikâyelerinde günlük yaşamın ayrıntılarına dikkatli bir gözlemcilikle eğilir ve ruh çözümlemelerine geniş yer verir. Gündelik olaylarla bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirir...
...Orhan Koçak, yazarın tekniğinin
Puan vermedi·65 syf.·
2022 44. kitabı
Kitap zaten ince bir kitap, öyle uzun uzadıya bir inceleme yapmaya gerek yok. Yazarın biyografisine girince zaten sizi "Türk öyküsünün yüz akı" gibi bir cümle karşılar. Bu, yazara ve kitaba dair yeterince fikir veriyor olmalı.
Öykülerden oluşan, uzun yolda başlanıp bitecek bir kitap. Öyküleri güzeldi, özellikle kitaba adını veren Kapan öyküsünü çok beğendim. Son iki öyküde biraz sıkıldım. Yazar bana Bilge Karasu'yu anımsattı. Metinleri onunkilere göre çok daha yalın ve basit okunur türden ama etki olarak çok benzerler.
Durum öykülerinden oluşmuş bir eser. Bu tarz öyküleri sevenler için güzel bir kitap... Durum öyküsü seviyorsanız kesinlik Bener ve Mustafa Kutlu'yu okumanız gerekir.
8/10
2020 5. kitabı
Yazarın okuduğum 3. Kitabı .. sanırım en sevdiğim kitabı olacak. Nedeni şöyle açıklayacağım öncelikle öykü kitabı değil. Başlıklar altında yazarın yaşam anekdotları ve üstünde bıraktığı düşünce ve duygu... Duygu öyle vıcık vıcık duygular değil. Yazarın kendi anlamlandırmaları somutlamalarıyla bir kaç kelime veyahut cümlede betimlediği o bakış açısında sürekli varolan duygularını sadece gerçekçi bir dille ifade şekli. Öykü kitaplarını sevmiyorum ama bu tarz kitapları seviyorum hissediş ( daha doğrusu yazarın hissedemeyişini) oldukça beğendim. 73 yaşında yazarımız hasta ama çocukluğuna dönüyor, gençlik dönemlerine, bir arkadaşıyla, hastanede ki halleri..vs vs 20 başlık altında :) hepsi birbirinden güzel anlatımlar.. kısa, net çarpıcı :) büyük cümleleri yok, kendine dair yermeleri bol. Hayatın içinde ki küçük kesitler.. Okurken hüzünlendiğim bazı bölümlerde ( hüznümü açıklamak isterim- hüzünlendim- içinde acıma barındırmayan, saygı uyandıran, bakış açısı, gerçeklikten kopmayan, abartmayan, yüceltmeyen, yaşanmışlıkları trajedi haline getirmeyen, melankolinin içinde bile o gerçekçiliğin elini bırakmayan sahicilik ) çok beğendim.. hiç bu kadar keyif alacağımı umut etmiyordum.. her başlığı kendi içinde özel anlatımlar .. okunmalı.
Yazar Hakkında
Vüs'at O. BenerYazar · 16 kitap
Vüs`at O. Bener, Türk yazar ve şairdir.
Türkiye'nin ilk fen doktorlarından Raşit Bener'le Mediha Hanımın oğlu, felsefeci 
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar 
Erhan Bener'in kardeşi, 
Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
Cemil Sena Ongun'un yeğenidir. Ayrıca kendisi gibi yazar Erhan Bener'in kardeşi, Yiğit Bener'in amcasıdır.
Tam adı, Vüs'at Orhan Bener. 1922'de Samsun’da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu’nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebi'ni, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener`le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında "Dost" isimli öyküsüyle üçüncülük kazandı. Bu başarı tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayınlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
1 haziran 2005`te hayatını yitirdi.
Eserlerinin Özellikleri
Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok özyaşamöyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinçakışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri, kısa dizelerden oluşan, esprili, ironik ve şaşırtıcıdır.
Ödülleri
Ihlamur Ağacı ile 1963 Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
İpin Ucu oyunuyla 1980 Abdi İpekçi Armağanı (paylaştı)
2005 İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)
