Tanrı, yarattığı evren için yazdığı şiiri bestelemeyi bize bıraktı. Biz çatlak seslerden mürekkep uyumsuz, ruhsuz, neşesiz bir şarkı besteledik. Çünkü hiçbirimiz birbirimize benzemiyorduk. Benzemek mi lazımdı ayrışmak mı anlayamadık yüzyıllardır. Onun için durmadan birbirimizi vurduk.
Türkiye Asya ve Avrupa arasında bir köprüdür. Ne Asya olabildik ne Avrupalı sayıldık. Bir dine vurduk bir düne kaçtık bazı da yeni olmak için kararlar aldık ama tabi aldığımızla kaldık. Nerede duralım bilemedik. Onlarca kimliğe özendik de kendimiz olmayı beceremedik. Tertemiz bir sayfa olarak doğduk ama kötülükle, kıskançlıkla karaladık kendimizi. Büyük adam olamadık ama büyük adam şakşakçısı olduk. İşte bu yüzden dilimiz yok, kendi sözümüz yok.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.