Nasıl anlatsam bilemiyorum bu kitabı. Elime keşke daha önce geçseymiş diyorum sürekli. Bu kitabın Osman'la bir alakası yok. Öncelikle bu kısmı çok sevdim. Kitabın başlığı bu anlamda çok başarılı.
Kitap ayrılık acısını evrelerini birinci ağızdan çok esprili çok samimi bilinç akışlı bir şekilde anlatıyor. Ama yanlış olmasın, aşk acısı değil, ayrılık acısı. Buradaki ayrımı kavramak önemli. Aslında kendini bulma serüveni. Ayrılma sürecinden geçmiş ama böyle acısının daha hafif olduğu seviyeye geçmiş kişiler için harika bir kitap bence.
Sevmediğim birkaç kısmından bahsetmek istiyorum.
Aslında bu süreci çok gerçekçi bir zaman dilimi ile anlatmış olsa da 3. Bölümden kitabın ortalarına kadar kendini çok tekrarlamış hissine kapıldım. O kısımlar her ne kadar içinde çok güldüğüm altını çize çize bitiremediğim satırlar olsa dönüp dolaşıp kararsızlıktan yuvarlandığı için, bir türlü bırakamadığı için beni yordu. Ama dediğim gibi gerçek ayrılık serüveni de böyle farkındayım. Yaşarken de sıkılmıştım jffjdjd
Diğer bir kısım da nedense kitabın başlarıyla sonunu sanki bambaşka birileri yazmış gibi hissettim. Elbette karakter gelişimi yaşadığı için böyle hissetmem doğal. Ama sanki yazar bunu yazarken bitirene kadar aşırı uzun vakit geçmiş gibi hissettirdi. Ama yazarın amacı bu da olabilir. Öyleyse çok zekice tasarlanmış diyebilirim.
Sonunda kendini bulma teması olacağını biliyordum. Öyle olmasaydı yazarın kapısında biterdim zaten. Kendi küçüklüğünden bahsetmesi çok dokundu bana, gözümden yaşlar geldi.
Her neyse yazarın mizahını, verdiği alakasız bilgileri, entelektüel birikimi belli oluyor. Okurken hem çok zevk aldım hem de uzaklara dalıp dalıp gittim. Valla ellerine sağlık.
Bu inceleme bile senden uzun oldu Osman
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.