Avrupa’daki birçok düşünürün, yazarın, aydının, bilim adamının esinlendiği kitap diye geçer. İçindeki öğütler, nasihatler, örnekler insanın belli bir olgunluğa kavuşmasını, düşünmesini sağlıyor. Okudukça düşündüren, düşündürdükçe kişinin ruhuna, yaşamına bir düzen getirten kitap. Yazıldığı tarihe baktığımızda günümüz yaşantısından birçok şeyi de görebiliyoruz. Zaman ötesi diye tabir edilen bir kitap olmuş ve binlerce yıl okunabilecek bir kitap. Kitaptan bazı alıntılar şu şekildedir:
Yüce Allah’ın emir ve yasaklarına gönülden boyun eğen devlet başkanı, Allah’ın koruması ve yardımı altında yaşar. Allah sevdiği ve dost edindiği kimseleri asla düşmanlarının insafına bırakmaz!
Adaletsizliğin hüküm sürdüğü bir devlet yıkımın eşiğindedir.
Bu dünyadan iyilik yapmadan ayrılanın ruhuna kimse Fâtiha okumaz!
Namuslu, dürüst insan bakır leğene, kötü niyetli kişi de karıncaya benzer. Karınca ne kadar uğraşırsa uğraşsın leğeni delemez.
Karşılıklı sevgiyle birleşen iki kalp, dudakların yardımı olmadan da nasıl iletişim kuracağını bilir.
Acaba cimrilik neden servet armağanıyla dopdoludur da, ruhun soyluluğuna niçin çoğu zaman yoksulluk eşlik eder? Neden yüce gönüllü kimseler özlemlerini nadiren gerçekleştirebilir, tıpkı suladığı doruklarda durmayıp da akan sel gibi?
Ölmek ve geride ölümsüz bir şan brakmak, yaşamaktan ve taş kesilmiş bir kalpteki boş bilgiden daha iyidir.
İyiliklerle canlanan bir kalbi ölüm asla öldüremez!
Kalp ölümsüz olduktan sonra bedenin ölmesinin ne önemi var!
Sevgi ile sabır uzlaşmaz.
Hem zaten aşkın panzehiri, aşkın zehirinin tâ kendisi değil midir?
Ağzından bir söz çıkmadığı sürece o sözün efendisi sensin; ağzından çıkardığın andan itibaren o söz senin efendin olur.
Bana göre, dünyadaki gerçek bilge insan, sadece kendi kusurlarını görmekten başkalarının kusurlarını görmeye fırsat bulamayandır.
Dünyadayken hep iyiyi gören gözler, yarın mahşer gününde kötülükle karşılaşmayacaklar!
Emeklerinden elde ettiğin kazanç, senin kendi çabanla değildir, ilâhi lütuf sayesindedir.
Tövbe ancak onu ettiren Allah ise güçlüdür, çünkü insanın vaatleri boş ve kırılgandır.
Kötülere iyilik yapmak, iyilere kötülük etmektir.
Ey başkalarının acılarını umursamayan, sana insan adının verilmesi yakışık almaz!
Elinden geldiğince kalp kırmamaya bak, çünkü bir iç çekiş, bir ah cihanı yıkar.
İlim nispetinde rızık artsaydı, cahilden daha fakir kimse olmazdı. Cahillere öyle rızıklar verilir ki yüz âlim buna şaşar kalır.
Erdem ve hüner kendini göstermedikçe kaybolur. Meziyetinin ortaya çıkması için öd ağacı ateşe atlır, misk de ezilir.
Tövbe edip Allah’ın cezasından kurtulabilirsin, ancak insanların dilinden yakanı kurtaramazsın.
Derviş hep aynı vecd içinde kalsaydı, iki dünyadan da vazgeçerdi.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.