kitabın özetini yazarak başlamak istiyorum (Spoiler içerir)
Kitabımızı iki karakterin agazindan dinliyoruz Ellen ve Jamie, ilk önce Jamie hakkında konuşalım onun dhb (dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu) si var ve biraz fazlaca çocuksu davranıyor. Jamie nin annesi ve babası ayrılmış ve farkli ülkelerde yaşıyorlar ve Jamie annesiyle kalıyor ama annesi onun davranışlarından biraz yorulmuş ve onu babasının yanına gönderiyor tabiki Jamie istemiyor ama gitmek zorunda kalıyor sonrasında öğreniyoruz ki Jamie nin babası nişanlanmış ve nişanlısının da bir kızı var haliyle Jamie onlarla birlikte yaşamak zorunda kalıyor ve diğer karaktermiz Ellen in de babası başka bir şehirde ve o da evli hatta bir kızı var ama Ellen bu durumdan hoşnut değil ve babasının eve dönmesini istiyor ve Jamie gelince bu hayalleri suya düşüyor sonra bu zeki kizimiz Jamie nin evden gitmesi ve annesinin tekrar babasıyla barışması için bir plan yapıyor tabikide bu plan Jamie ye zorbalık yapıp dhb sinden de yaralanarak ailesine onun ve üvey babasının buraya ait olmadıklarını kanıtlamak kızımız bu uğurda yapmadığı kötülük bırakmıyor ve Jamie çok zor zamanlar yaşıyor hatta onu adeta bir zombiye dönüştüren yani beynini uyuşturan ilaçlar kullanıyor fakat yinede Ellen e kendini beğendiremiyor sonunda işler baya bir karışıyor tabi işte böyle benim düşünceme gelecek olursak dhb nin bu kadar büyük bir sorun olduğunu düşünmüyorum yani Jamie nin öz anneside üvey annesinin de tek derdi evin çok fazla dağılmasından başka bir şey değil gibi evet ellen çok kötü şeyler yaptı ama neticede o bir çocuk benim asıl kızdığım kişiler anne ve babalar ilk önce kendi sorunları yüzden ayrılıp cocularin hayatlarını mahvediyorlar sonra da yine aileye uyum sağlamak için çabalayan bir çocuğu sırf ev dağınık ve çok gürültü oluyor diye uyusturuyorlar yazarın vermek istediği mesajı çok beğendim ve bence küçük büyük herkez okumalı özellikle her ebeveyn şahsen ben bile her okuduğumda yeni bir bakış açısı kazanıyorum bir yandan da çok öfkeleniyorum çünkü çok doğru ve gerçek bir hikaye dhb si olan bir çocuğun hiçbir şekilde yeteri olmadığını ve herkeze sorun çıkardığını , incittigini , herkesin ondan rahatsız olduğunu kabul etmesi ve o ağır ilaçları almayı istemesi kadar üzücü bir şey yok
Uzun lafın kısası ben çok beğendim 10/10 luk bir kitap ve herkeze öneririm asla okuduğunuza pişman olmayacaksınız