Az önce bitirdim. Yazara çok güvenerek almıştım. Yine çok iyi bir iş çıkartmış.
Çok çok güzeldi. Şuanda aşırı duygusalım. Yaşlanmayan, yani çok yavaş yaşlanan ana karakter Tomun hayatı anlatılıyor. Tom ölümsüz değil. Yaşlanmama durumuna "rahatsızlık" diyo. Onun gibi başkaları da var. Bağışıklıkları çok iyi. Normal insanlara göre (Mayıs sinekleri) her yıl değil de 15 sene de bir yaş alıyorlar gibi görüntüleri. Mesela karakter 439 yaşındaydı ama 40 gibi görünüyordu.
Bunca sene yaşamanın, her türlü olayları görmenin karakter üzerinde bıraktığı etkileri gördük. Toplum içinde insanların, Tomun yaşlanmadığını fark etmeleri ve yaşanan sorunlar; sürekli olarak göç halinde olmak zorunda kalması ve insanlara durumunu açıklayamaması sürekli bir sır içinde yaşaması çok acı vericiydi.
Tom ve onun gibilerin toplandığı bir cemiyet var. Cemiyetin kurallarına göre 8 yılda bir farklı kimliklerle farklı hayatlarda yaşama zorunluluğu vardı. İnsanlar tarafından fark edilmemek için. İnsanlarla yakın ilişkiler kurulmasını da istemiyordu cemiyet. Ama...
Tom aşık oldu. Canım Rose.. Çok çok sevdim Rose karakterini. Son sayfaları okurken çok duygulandım zaten çünkü Rose ile ilgili bir şey vardı... Tom'u o haliyle, o zamanda o kadar çok sevdi ki. Çok güçlü bir karakterdi. Bazı zor kararlar, sorumluluklar almak zorunda kaldı. Tom'u başka kimse o kadar sevemezdi. Camille yi, sevmedim çünkü Rose'u çok çok sevdim. Ve Marion. Ona da çok üzüldüm. Yıllar, hatta asırlar sonra bile yine yalnızlığı seçti. Omai karkaterini de çok sevdim.
Kitabın sonları beni okadar çok şaşırttı ki..
Muhteşemdi!
Yüreğim ağzımda okudum. Bir anda bazı şok gerçekleri öğrendik.
Çok etkileyiciydi gerçekten.
308. Sayfa... Okadar güzeldi ki. Kitabın kattıkları, düşündürdükleri işte o sayfada...
Bu arada okurken üzgün fon müzikleri dinleyebilirsiniz ben dinledim.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.