Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2024 15. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 14 Ağustos 2024 00:21
Uzun zamandır tek oturuşta bir kitabı bitirmemiştim. Komşum Hatice ablanın kitabı. İki hikayeden oluşuyor. Yazar çarpıcı hikayeler oluşturmuş, duygusal ve hayattan öyküler. Bir yazar gözüyle bakarsam pek çok diyalog edebiyat için gerçekçi olmaktan uzaklaşmış. 2. Öykü çok hoştu ama kitabın başına ve sonunda bulunan aşk hatıraları öğüt vermek için yazıldığı belli olan anlatılar olmuş. Ana hikayenin güzelliğini örtüyolar. Hikayeden çıkarılsa eksikliği olmayacak şeyler aynı şey ilk öyküde de mevcut ama daha uzun bir öykü olduğu için o kadar da göze çarpmıyor. Bir takım teknikler nedeniyle potansiyeline ulaşamamış bir kitap. Yine de diğer pek çok kitap gibi içimde bana bir şeyler kattı. Bu kitap adına özel olan tek şey Hatice ablanın kitap ayracına kazılı gibi olduğundan yalnız ışıkta görünen "Sevdam, Sevdam, Sevdam, Sevdam" yazısıydı. Benim için en değerlisi buydu.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.