Burada çocukluğunu çocuk gibi yaşayamamış, ruhlarında yarım kalmış bir bahar taşıyan minik yüreklere değinmek istiyorum.
Büyümek zorunda kalmış, gözlerindeki parıltıları erken sönmüş, küçücük kalplerine büyüklerin gerçekleriyle doldurmak zorunda kalmış çocuklar..
Renklerin cümbüşünde siyaha tutunmuş, zorluklar karşısında yetişkin olmuş, susturulmuş kahkahaları ve hayalsiz gerçekleri olan çocuklar..
En saf duyguları yansıtan kitaplardan biri Şeker Portakalı. Bilmem kaçıncı okuyuşum. Her okuduğumda küçük Zeze’nin dünyasından küçük Bahar’ın dünyasına farklı yönlerden geçiş yapıyorum. Küçük evrenimin, hayal dünyamın benzeri. Simgelerimiz farklı çıkış noktamız aynıydı. Saf duyguların, hayallerin, anlaşılmak uğruna çırpınılan bir büyüme değil kırılma evreni..
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.