Suat gibi naif olmak dileğiyle
Mehmet Rauf’un karakterlerin iç seslerini muhteşem bir betimlemeyle konuşturduğu harika bir eser. Ana karakterleri ilk okuduğumda Suat ismini erkek Süreyya ismini kadın sanmıştım :)) Sonrasında dikkat ettim ki tam tersi bir durum var. Açıkçası kitabın Suat karakterinden çok etkilendim. Onun ağır başlılığı yumuşak huyluluğu ile bir erkeği nasıl kendine bu kadar bağladığı bugün ki biz kadınlara bir örnek. Çünkü özellikle ilişkilerde biz kadınların her zaman karşı tarafa bir cevabı var. Bu da erkeği uzaklaştırıyor.Suat ise çok yapıcı sakin ve huzur veren özelliklere sahip. Yazar bize o dönemin İstanbul’unu yine akıcı bir dille aktarıyor.O zamanın Türkçesiyle naif içten yok böyle bir aşk dedirtecek türden bir hikayeye sahip. 9 puan verdim. 1 puanı kitabın sonu için kırdım. Çünkü tamamı detaylar ile betimlenmiş bu hikayenin sonu çok aceleye gelmiş hissi verdi bana. O yüzden ne ?neden ?nasıl ? Sorularıma cevap alamadım. Onun harici muhteşem
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.