Kısaca özet geçecek olursam :
—Kitapta birbirlerine bulaştırdıkları körlükten etkilenen kör insanların bir arada yaşamaya çalışmasını anlatıyor.
Kaldıkları yer bir akıl hastanesi, aslında hükümet onları halktan uzaklaştırmak istiyor ve koruyucu olarak başlarına askerleri koyuyor, askerlerin koyduğu sınırlar var ve körlerin onları geçmemesi gerekiyor. Sadece tek kör olmayan doktorun karısı bütün roman boyunca onların en büyük yardımcısı oluyor. Bu hastaneye en başta altı ya da yedi tane kör geliyor. Şehirdeki ilk körler bu kişiler ve aralarında bir göz doktoru da var.
Başlangıçta bu karantinada huzur içinde yaşıyorlar zaman geçtikçe bütün bina körlerle dolu oluyor ve bir çok kötü olaylar gelişiyor. Hiçbir zaman umutlarını kaybetmiyorlar bu çok güzel bir şey ve kitabın sonuna doğru onlara katılan gözyaşı yalayan köpek çok etkileyici şekilde hikayeye katılıyor.
————————
Bu özetten sonra kişisel birkaç fikrimi söylemek istiyorum :
Kitabı okurken biraz karamsar hissettim çünkü tamamı körlerden oluşan insanların hislerini tüm gerçekliğiyle yazmış yani bu da yazarın bir başarısı.
Sizi hikayeye çok güzel dahil ediyor.
Kitapta konuşma çizgisi olmaması beni çok rahatsız eden bir durum oldu çünkü karakterlerin konuşmalarını virgüllerle ayırmışlar ve virgülden sonra büyük harf var. Ayriyeten karakterlerin isimleri yok. Yazar onları bir özelliğiyle sıfatlayarak anlatıyor bu da biraz kafa yoruyor.
·
1 +1'leme
·46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.