Özeleştiri yaptığınız zamanlar oldu mu hiç? Benim oldu. Okuduğum bu kitaptan sonra da daha çok olacağının bilincindeyim. Ne kadar da çok eleştiririz, hayata karşı ne kadar da ön yargılıyızdır. Öyle değil mi? Ufacık bir şeyi çığ kadar büyütüp, alev topu haline getirip; karşımızdaki insanın yüreğinde ne de derin yaralar bırakırız. Reşat Nuri tam olarak bunları esas almıştır bu kitabında. İnce olduğuna, yabancı kelimelerin hâkim olduğuna bakmayın, su gibi akıp gidiyor kendinizi kitaba bırakıyorsunuz.
`Çalıkuşu'nu` bilmeyen yoktur. Bu sebeple Reşat Nuri'yi de bilirsiniz. Bireyin yaşadığı toplumsal sorunları anlatmıştır bizlere. Yıllar önce `Dudaktan Kalbe` romanını okumuştum. Gerçekten çok etkilenmıştım, tadı hala damağımda olan realist bir roman. Acımak adlı yapıtına gelirsek; Zehra adında bir başmuallimimiz vardır. Zehra öğretmen hayata karşı acımasızıdır. Ayakkabısı olmayan öğrencilerine karşı bile... Peki neden? Geçmişte yaşadıkları, aile hayatı, sevgisizliği... Bakmayın sevgisizliği dediğime babası aslında Zehra'yı çok sever ona bir gelecek bile armağan eder. Fakat Zehra'nın annesi ve anneannesinin doldurmaları ve dahi zalimlikleri yüzünden kötü bir hayata maruz kalmıştır. Zehra babası Mürşit efendinin ölümü üzerine komşuları tarafından babasının hatıra defteri eline geçer ve okumaya başlar. Zehra babasına karşı ön yargılıdır. Bu sebeple okudukları karşısında pişmanlık duyacaktır. Varın gerisini siz düşünün. Acımak, pişmanlık, geri gelmeyecek olan yaşanmamış duygular... Gözümden bir damla yaş bile düştü doğrusu.
Benim bu sefer kitapseverlere vereceğim tavsiye bir kitaptan daha fazlası. Görmeden, sebebini bilmeden kendi kendimize karar vermeyelim. Bir hayata, kocaman bir pişmanlığa maruz kalmayalım, İnsanların, tabiri caizse nelerle boğuştuğunu bilmiyoruz. Herkesin dünyası farklıdır. Kimsenin kalbini açıp bakamıyoruz ya!
Kitapla kalınız..
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.