Son zamanlarda okuduğum kitaplar içerisinde beni en çok etkileyen kitap oldu Martin Eden. Jack London'ın yarı otobiyografik eseri kendi hayatından çok fazla doneye sahip. Zamanının büyük felsefecileri, düşünürleri, şairleri ve yazarlarına değinmesi nedeniyle duraksamadan okuyabilmek oldukça zor ama kitabın yazıldığı zamanın konjonktürünü de bu nedenle çok iyi işleyebilmiş Jack London.
İçeriğine gelecek olursak herkesin farklı bir tat bulabileceği kitapta, Mart'ın hayatları birbirinden tamamen farklı işçi sınıfı ve burjuvalar arasında kendine yer bulmaya çalışmasını okuyoruz. Çoğu okurun aksine ben bu geçiş dönemini aşka bağlı görmüyorum. Martin'in Ruth'a hissetiğini zannetiği aşk aslında tanrı olarak gördüğü burjuva insanın bir yansıma biçimi. Martin Ruth'a değil onun temsil ettiği şeye tutuldu ve o güce ulaşabilmak için çabaladı tüm eser boyunca. Bu sınıfa ulaştığındaysa zannettiğinin aksine işçi sınıfından farksız olarak içinin boş ve anlamsız olduğunu fark etti. Bu fark edişle beraber aslında yaptığı ve elde ettiği her şeyin nedenini sorgulamaya başladı ve eser müthiş bir şekilde bizi sona hazırladı. Karakterin iki sınıf arasında bocalamasını muazzam bir şekilde anlattı ve her ikisinde de kendisine yer bulamamasıyla son buldu.
Ne söylesem az gelecekmiş ve sayfalarca kitabı anlatabilirmişim gibi hissettiren bir kitaptı. Okuduğum bir kitabı çoğunlukla tekrar okumam ama Martin Eden'ın bundan 10 yıl sonra tekrar okuduğumda bana şu an yaşadığım hazdan çok daha farklı duygular yaşatacağına eminim nedense. Hissettiğim çok fazla şey var kitapla ilgili ama hepsinden bahsedip kitabı okuyacak kişilerin merakını ve deneyimini baltalamak istemiyorum.
Ayrıca çevirmenin de son notlarda muazzam bir iş çıkardığını da söylemeden edemeyeceğim.
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.