Margaret Atwood benim kişisel tarihimde çok önem kaplayan bir yazar. Bilim kurgu yazınında yeteneğinin sürekli karşılaştırıldığı erkek bilim kurgu yazarları ondan daha iyi olsa bile (ki öyle düşünmüyorum) kendisinden hiç vazgeçebileceğimi düşünmezdim. Hala da düşünmüyorum ama bu kitabı beni biraz yordu.
Atwood'un çoğu kitabı Damızlık Kızın Öyküsü kadar ses getirecek kitaplar değil ancak kadın bakış açısını ve kadının yerini çok iyi kurgulayan bir yazar. O nedenle kendisinden uzağa düşmem de mümkün değil.
Bu kitap ise ilk kez Atwood evreninde olmadığımı ve sıradan bir kuzeyli yazarı okuyormuş gibi hissettiğim ilk kitabı. Kitabı tamamladım ama çok sürüklenmedim. Sebeplerinden biri Elaine karakterinin içe dönüşleri sırasındaki monologlarını kendime çok benzettim, kendimden durup dururken de sıkılıyorum zaten, bir başkasının benzer kasaveti bana iyi gelmedi.
Kitaba adını veren kedi gözü imgesi, kitapta neredeyse hiç yeri olmayan bir imgeydi. İsminden mütevellit merakla oraya ya da bir yere bağlanmasını istediğim hikaye, pek bir yere bağlanmadı.
Durum ve retrospektif içe bakışı iyi yansıtmış, hissettirdiği kasaveti çok başarılı ama en zor okunan Atwood romanı olarak benimle kalacak.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.