nermin yıldırım bana hep bunu yapıyor. kitabın ortalarında kitaba tutuluyorum, şaşırıyorum, merak edip bağlanıyorum ve sonunda yıkılıyorum. o kadar üzgünüm ki. neden böyle bir son. içimde yaşanamayanların uktesi kalakaldı. keşke başında sıkılmışken kaldırıp bi köşeye koysaydım bu kitabı. şimdi böyle yıkılmazdım. diyecek başka da bi şeyim yok. bu kitap, adalet, sadi seber bana çok dokundu.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.