Anlatım tarzının özgünlüğü ile akıcıydı. Geçmişten aktarılan anılar olsun mekanlar arası geçişler olsun yazarın kaleminin ustalıkla kullanmadığı yer yok diyebiliriz. Betimlelmeleri kimi yerde yoğun ve geçişlerin muğlak bulduğum yerler olsa bile kitabın genel havasında bir sorun yoktu.
Özenel olarak beğenmediğim kısım Nevaz başkomiserin her türlü suçluya merhamet duyup tecavüzcüleri öldüren kötü başkaraktere acımaması oldu. Bir de her klasik polisiye kitabı gibi sonlanmış olacağını ortalarda kendisini hissettiriyor oluşu vardı. (Başka bir son beklemek belki mantıksızdı bu tarzda ama olsun, beklenti beklentidir.)
Kırlangıç Çığlığı