"Füsun kolonyayı dökerken Kemal'i sona saklamıştır. İnsan vedalarda da en sevdiğini sona saklar."
Aşk değil saplantılı bir aşktı bana göre. Ama bitti biraz zorlandım kurgular ve betimlemeler yer yer beni sıksa da romanın sonu iyiki okumuşum dedirtti. Çok da açıklamadan 1975'lerden 2000'lere uzanan bir hikaye. Aşk ile başlıyor ama bakalım gerçekten öyle mi devam ediyor. Ayrıca romanın sonu Füsun'dan hiç beklenmeyecek bir hareketle bitiyor. Okuyunca anlayacaksınız eminim.
Bu aşk yüzünden mi desem sayesinden mi desem bilemedim ama ortaya bir müze çıkıyor. Kemal'in Füsun'a ait kişisel eşyalarını biriktirdiği ev hali hazırda bir müzeye dönüşüyor. ilk sanat müzesi olma özelliği ile Beyoğlu'nda Tophane ile İstiklal Caddesi'nin arasında yer almaktaymış. Fırsatını bulduğumda değerlendireceğim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.