Gülseren Budayıcıoğlu'nun bu kitabı diziye de uyarlanmıştı. İzlerken tat almamıştım. Iyiki kitabı okumayı tercih etmişim.
Gözlerimizi açtığımız dünya Kaderimizde sahip olduğumuz aile ekonomi koşullar statü eğitim sosyal çevre psikolojik ve ruhsal duruma göre kimliğimizi şekillendirir. Merdivenin ilk basamağını oluşturan anne ve babada yeteri kadar destek ve cesaret görmemiş isek duygusal şiddete maruz kalmış isek reddedilmiş ve umursamamış isek kimlik ve kişilikte tamiri çok zor yarı ve bereler açılıyor. Yazarın da sık sık bahsettiği gibi tüm yaşamımızı şekillendiren aileden aldığımız tokat ya da çiçek oluyor. Bu kitaptan sonra kendi yaşamımızı da sorgulamaya başlıyoruz. Acabalar! Olabilir miler? Yok artıklar! kafada beliriyor ama bence bizlerin en büyük eksikliği sanırım çözümleme noktasında ortaya çıkıyor. Çünkü o kadar da kolay olmayan gözümüzün kendi içimize değil dış dünyaya açık olmasıdır.
...
Şimdi ayrılıklardan bu kadar korkması bundan. O kor ateşi yeniden yaşamak, yüreğindeki cayırtıyı bir kere daha hissetmek iştemiyor. Hal böyle iken, o gitmeden ben gideyim, o nasıl olsa bir gün gidecek...
Hepimizin içinde ufak da olsa bağlanma ve neticesinde kaybetme korkusu vardır. Nitekim bu duygu alıkoyar tüm yaşamı. Sert kapanan kapılar, geri dönüşü olmayan sözler, arkaya bile bakmadan gidişleri beraberinde getirir. Belki insanın terk edilme korkusunun asıl sebebidir. Ama yetmez bu sözcükler kitabı anlatmaya. Sadece okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.