Okuduğum ilk Sabahattin Ali kitabıydı. Dili ve akıcılığı gerçekten çok güzel. Fakat kitapta bana yanlış gelen şeyler var. Mesela, bir insanın kendisini başka bir insana bu denli bağlaması ve hayatı boyunca neredeyse hiçbir amaca sahip olmaması mümkün müdür? Mümkünse bile mantıklı mıdır? Tam olarak ne olduğunu bilmeden hüküm vermek, bu hükme körü körüne inanarak hayatı kendine ve etrafındakilere zehir etmek.. İnsanların başka bir insana bağlanmaktan daha önemli gayeleri olmalıdır bence hayatta. Yanındakiler ölse bile hatta sen ölsen bile kaybolmayacak gayeler.
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.