Bu kitabı nasıl anlatacağım inanın ben de hiç bilmiyorum. Mihail her konuştuğunda okuduğum o cümleler resmen beni afallatıyordu. Bazen konuşması sayfalarca sürüyor ama bize birçok şey öğretiyordu.
Bu kitapta gerçek dostluk duygusunu tattım. Bazı betimlemelerde ve bazı kısımları okurken gerçekten sıkıldım ve okurken aklım başka yerlere gitti ve o kısımları hızlıca okuyarak geçtim ama Adrien ve Mihail'in birlikte olduğu ve Mihail'in konuştuğu sahneler sıkılmamı engelledi. Mihail çok konuşkan bir karakter değil ama konuştuğu zaman gerçekten boş konuşmuyor ve hatta bizlere de birçok şey öğretiyor. Bu kitapta her hüznün, kederin ardında buna neden olan bir gerçekliğin, acının yattığını, aslında üzgün olan veya kötü olan bir insanın geçmişte çok mutlu ve iyi birisi olduğunu yüzüne yaşamın tokadını yedikten sonra bu hale geldiklerini güzel bir şekilde anlatıyordu. Bu kitap benim bakış açımın değişmesine vesile oldu. Cümleleri ağır değildi. İnsanı çok fazla düşündürmüyor ve anlatmak istediğini kolayca size sunuyordu. Okurken dostluk duygusunu iliklerinize kadar hissedebileceğiniz bir kitap. Açıkçası ben hissettim. Bu kitap daha çok gerçek dostluğun nasıl olduğunu ve olmadığını size öğretiyor - Mihailin bazı sözleriyle -. Kolay okunabilecek bir kitap olduğu için klasik okumaya yeni başlayanlara ve dostluk duygusunu tatmak isteyen herkese -gerçek hayatta bu tadı alamayıp kitaplarda arayanlara - önerebileceğim bir kitap. Okuyacaklara iyi okumalar dilerim...
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.