Hiç.1000Kitap
“Ben, diyordu, insan değilim. Çünkü üşüyorum. Sizler üzerinizi hatıralarınız, aileleriniz, dostlarınız, mesleklerinizle örterken ben üşüyorum. Çünkü bunların hiçbirine sahip değilim. Ve olmak da istemiyorum.”
Hakan Günday’ın yazmış olduğu ikinci roman. Benimse okuduğum İlk kitabı.
Çift zamanlı olarak ilerleyen romanda, karakterimizin çocukluğuna ve gençliğine yolculuk ediyorsunuz.
Romanda dünya kapkaradır, kötü ve baygınlık vericidir.
Yalan, ihanet, şiddet, tecavüz, hayatın ve insanların acımasızlığı üzerine kurulu bir roman.
Anlatımda devrik cümlelerle romanı devam ettiren yazarımız, bu anlatım yolunu sürekli bir tercih haline getirerek olayların takibini güçleştirerek beni epey sıkmış bulunmakta.
Yazarımız konuları o kadar çıplaklıkla ele almış ki ben okurken çok rahatsızlık duydum.
Yazarın belirttiği her durum çok uç bir olaya bağlandığı için her durumun arkasında bir olay aramak beni yordu.
Özellikle yazarın belirttiği şarkılar…
Evet, güzel şarkılar dinliyor olabilir ama tohum serper gibi serpmeye gerek yoktu bence.
Yeraltı Edebiyatı türünde okuduğum ilk kitaptı. Bu tarza alışık olmadığım için bana farklı ve uç geldi. Tekrar Hakan Günday okur muyum? Şu an için hayır.
Ama gelecek için aynı cevabı veremem.
İyi okumalar.
·
131 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.