PigmeChuck Palahniuk
Chuck Palahniuk’un "Pigme" adlı kitabı, sadece 256 sayfa olmasına rağmen okuduğum diğer 5 kitabına nazaran 1 hafta gibi uzun bir sürede bitirebildiğim, zorlayıcı bir eserdi. Kitabın ikinci bölümünden itibaren sıkça karşılaşılan tecavüz, şiddet, ırkçılık ve seksist söylemler, okumayı daha da ağırlaştırdı. Ancak, bu bir Palahniuk kitabı; okuyan herkesin bunu aklında tutması gerekiyor. Daha önce de oldukça zorlayıcı kitaplarını okudum: "Gösteri Peygamberi," "Görünmez Canavarlar," "Tıkanma," "Ninni," ve "Ölüm Pornosu." "Pigme" de diğerleri gibi, ekstrem unsurlar içermesi nedeniyle birilerine önermek konusunda tereddüt yaşamama neden oldu.
Kitabın sonunda, bitiş şekli beni şaşırtırken, "Acaba bu kitabı sevdim mi, sevmedim mi?" diye düşündüm. Palahniuk’un rahatsız edici unsurlarının arasında, satır aralarına gizlediği derin ironiler, sosyal satirler ve toplumsal eleştiriler her zaman dikkatimi çekti. Bu kitapta da Amerikan yaşam tarzına, tüketim çılgınlığına, casusluğa ve Batı toplumunda yetişen çocuklara, Anti-Amerikancılara karşı sert eleştiriler gördüm. Başlarda kitabın ajan kahramanından nefret ederken, onun yaşadıklarını okudukça ona biraz da acıyabildim. Palahniuk’un kalemi, bu karmaşık duyguları ve toplumsal eleştirileri ustalıkla harmanlayarak, rahatsız edici ama düşündürücü bir okuma deneyimi sunuyor.