Sevgili Borges, ne güzel, ne güzel, ne güzel yazmışsın. Mest oldum.
Bu kitaba İlahi Komedya’nın hatırına başladım. Kendisini okumaya güç yetiremesem de, üzerine yazılıp çizilen her şeyi devşirmek gibi rafine zevklerim var. Tabi eser sadece bununla sınırlı değil.
Kitap, Borges’in yedi farklı tema üzerine anlatılarını içeriyor. İlahi Komedya, Kabuslar, Binbir gece masalları, Budizm, Şiir, Kabala ve Körlük. Bunlar üzerine kısa bir özet mi desem, hatırlatma mı desem ortaya karışık bir şeyler işte. Yazar içsel derinliğini, bilgeliğini öyle güzel akıtmış ki metinlere, “Sahi! Öyle de olabilir değil mi?” dedirtiyor. Bir İlahi Komedya’ya nasıl bakmam gerektiğini zaten bilmiyorum o ayrı da, Binbir gece masallarını hiç öyle anlamamıştım. Sandalla ay ışığında usul usul yüzmek gibi bir şeydi Borges’in dilinden bu yedi temayı okumak. Bambaşka bir bakış açısı kazandım, yeni şeyler öğrendim, öğrendiklerimi tekrarladım, unuttuklarımı hatırladım. Kısacası Borges ile muhteşem bir tanışma oldu.
Hayallerimin kıyısında köşesinde bile yer almazdı Borges. İncelemeleri okurken fark ettim ki aslında zor bir yazarmış ve en hafif metni Yedi Gece imiş. Yani Borges’a burdan başlanmalıymış. Bingo! Yanlışlıkla doğru bişey yaptım kendimi alkışlıyorum.
Neyse, kurmaca okuma serüvenime harika bir mola oldu. Bir silkelendim, kendime geldim. Teşekkürler Borges.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.