Gönderi

Yoksulluk bir çocuk için, hayatlarında gerçek yoksulluğu hiç tatmamış yetişkinlerin düşündüğü gibi değildir. Bir çocuk için yoksulluğun eğlenceli yanları da vardır ; sadece sefalet anlamına gelmez. Çocuk, içinde azıp kudurabileceği, yuvarlanıp durabileceği çamurdan memnundur. Hem ellerine yıkamasına da gerek yoktur, zaten niye yıkayacak ki ? Yoksulluk sadece yetişkinler için fenadır.
Sayfa 227·Kitabı okudu
·
61 Gösterim
1 Yorum
Yoksulluk bir çocuk için yetersiz beslenme, sağlıksız şartlar, huzursuz bir aile ortamı, kendisini değersiz hissetmesi ve bunların izini hep taşıması demektir. Yoksulluğun keyifli bir yanı yoktur. Yazar sanırım bu kavramın ne olduğunu ya bilmiyor ya da yoksulluk güzellemesine çıkmış.
Çocukken yaşadığınız birçok şeyi fark etmiyorsunuz. Çünkü bildiğiniz tek yaşam biçimi yaşadığınız olan hayat. Ama sonrasında biraz bir şeylerin farkına varınca orda kırılmalar başlıyor. Örneğin aynı sınıfta okuduğunuz öğrencilerin bazılarına öğretmenler tarafından ayrıcalıklı davranılması. Sırf ailesinin konumu nedeniyle. Tabii ki yoksulluğun karşıtı olarak; şımarık, her istediğine sahip olan bir çocuk ve çocukluk olarak görmüyorum. Sadece yoksulluğun övülecek bir şey olmadığını düşünüyorum. Yoksulluk sadece psikolojinize değil genetiğinize de işliyor. Üç nesil yetersiz beslenmişse sonraki nesillerde bu kıtlık bilincine dönüyor dna'nızda.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.