"hikayeniz de amma uzunmuş!"
"bu gerçek bir çile ve üzüntü hikayesidir de ondan bayım! bu çeşit hikayeler çoğu zaman uzun sürer. eğer katıksız bir mutluluk ve sevinç hikayesi olsaydı kısa sürerdi."
birçok klasik gibi upuzun bir hikayeyi kaleme alıyor charles dickens. ikinci romanı, aslında bir dergide seri olarak yayınlanmış, okurken de hissedilebiliyor bu. her bölümün sonunda bir sonraki bölümü okumaya istek duyacağımız kadar makul bir seviyede merak duygusu bırakıyor kendisi. romanı okurken yazar çoğu zaman araya girip bir şeyler açıklıyor, sanki uzun bir hikaye anlatıyormuş gibi hissettiriyor. bazı bölümlerde aynı cümleler, aynı tasvirler sıkabiliyor ama son bölümlere doğru şahesere dönüşüyor kitap.
oliver twist, bilindiği üzere yoksullar evinde dünyaya gelen kimsesiz bir yetimin hikayesini anlatıyor. yoksullar evinden sadece biraz daha yemek istediği için kovulan oliver, cenaze levazımatçısından hırsızlar çetesine birçok yerde zulüm görüyor, açlık ve sefalet yaşıyor, vuruluyor, dövülüyor, zorla hırsızlık yapmaya çalıştırılıyor ve ölümden dönüyor ancak oliver özünden hiçbir zaman şaşmıyor. her ne yaşasa da umudunu hiç kaybetmeyen küçük bir çocuktur.
kitapta o kadar karikatürize karakterler vardı ki fagin ve nancy dışında ilgimi çeken hiçbir karakter olmadı maalesef. son bölüme kadar onlar da saf kötü görünümündeydi. oliver'a iyi davranan karakterler de saf iyilik dolu kişilerdi. o nedenle kitabı okurken masal okuyor hissinden kurtulamadım, karakterlerin sadece bir iki özelliğinden bahsediliyor ve kitap boyunca bu özellikleri dışında başka bir detay öğrenemiyoruz, bu da karakterleri yüzeysel yapıyor bence.
zorlanmadan okuyabileceğiniz, birçok 'yetim' öyküsüne de ilham olan bir hikaye oliver twist. okurken çok sevdiğim ve hiç sevmediğim bölümler oldu. iyi ki okumuşum diyorum ama gün sonunda. dickens muhteşem bir hikaye anlatıcı. klasik olmasının bir sebebi var elbette.
-spoiler-
nancy'nin korkunç bir şekilde öldürüldüğünde çok üzüldüm. hikayedeki karakterlerin hepsinin kadınlara bakış açısı biraz çarpıktı, ırkçılık da cabası. kötü karaktere direkt olarak "yahudi" diye sesleniliyordu mesela. onun dışında oliver'ın tatlı arkadaşı dick'in öldüğünü öğrendiğimiz bölümde neredeyse ağlıyordum. fagin'in son anları da harika yazılmıştı.
·
229 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.