İnsan önce kendini bulmalıdır. Bunun için "Ne isen o ol!" diyerek süreci başlatıyor Nietzsche. Ancak bu hemen ulaşılacak kadar kolay değildir. Yaşam da ölüm de acımasızdır. Her insanın arayışı biriciktir. Bu sebeple herkes için ortak bir reçete olamaz. Ancak yine de tüm bu acımasızlığı işaret edip gösterecek, görmemizi sağlayacak bir rehber gerekiyor. Bir hatırlatıcı. "Bazen" dedi Nietzsche "öğretmenler acımasız olmak zorundadır." Emniyet içinde yaşamanın tehlikesini göstermelidir. Neysen o olmak için konfor alanını terk etmek gerekir. Kendinle yüzleşmelisin. Seni sen yaptığını iddia ettiğin ama seçim sürecinde daima pasif kaldığın fikirlerinle/doğrularınla mücadele etmelisin. Baba ve anne (yani ahlakın, toplum, ilkelerin) ile hesaplaşmalısın. İnsan kendi kendini kabullenmeyi ilke edinmelidir. Baba ve annenin kabulleriyle bu sebepten hesaplaşmalıdır. Tüm geçmişle hesaplaşmanın ilk adımıdır. Buradaki hesabı kapatmayan, kendiyle baş başa kalamaz. Ve AMOR FATİ. Kaderini sev. Böyle oldu'yu böyle istedim'e dönüştürmeyi öğrenmek. "Önce zorunlu olanı istemek, sonra da istenileni sevmek gerekiyor."