En abartılan kitaplardan biri!
Kesinlikle düşüncem bu kitabın gereksiz abartıldığı yönünde. Üstüne konuşacak çok şey var ve ben dikkatini toparlamakta zorlanan biriyim bu yüzden inceleme gözünüze dağınık gelirse kusuruma bakmayın. Ayrıca bu inceleme spoiler içerebilir.
Öncelikle kitabın arka kapağından ve konusundan dolayı büyük beklentiler içindeydim. İnsanın iradesiyle,düşünce özgürlüğünü eline alma mücadelesiyle,farklılıklarıyla yüzleşmesiyle ilgili çarpıcı bir şeyler okuyacağımı düşünmüştüm ama olmadı.
İlk olarak kitabın karakterleriyle baslamak istiyorum ki konuyu daha rahat anlatabileyim. Burada kendi görduğum eksikliklerden bahsedeceğim,karakter analizi yapmayacağım.
En derin görünen karakterin bile oldukça sığ bir şekilde yazıldığını düşünüyorum,hiçbir karakteri tam olarak anlayıp empati kurmak pek mümkün olmadı benim için. Ana karakterin sadece dış görünüşü yüzünden çektiği sıkıntılardan dolayı farklı düşünmeye baslaması falan zaten hepten saçmalık. Karakter kitapta kendi iradesi hakkında,insanlık hakkında hiç oturup doğru düzgün düşünmüyor,kadın erkek ilişkilerini doğru düzgün sorgulamıyor. Hepsini geçtim,sadece onlar için çalışan beta,gamalara bir bakıp "Ah ulan yalan dünya!" diye bir iç geçirse bile oldukça tutarlı olacak ama yok! Sadece cinsel yasamı ve dış görünüşü üzerinden böyle şeyleri düşünmesine ve inanılmaz tek taraflı bakış açısına rağmen çok enteresan farkındalıklar yaşıyo kitap boyunca.
Ayrıca hayatının en az yirmi yılını ayrı bölgede geçirmiş olan vahşinin annesi hanımefendi doğru düzgün hiçbir farkındalığa erişmemiş. Onca yıla rağmen Bernard'ın yarısı kadar bile geliştirmemiş kendini ama bizim ana karakterimiz sırf boyu kısa diye şıp açıverdi gözlerini.
Vahşinin hikayesi daha bir enteresan,tüm kitap tutarsız ve anlamsız karakter gelisimleriyle dolu-tabi karakter gelişimi diye bir şeyin olduğunu söyleyebilirseniz. Tüm hayatını ayrı bölgede dışlanarak,ötekileştirilerek geçirmiş ama buna rağmen Bernard'ın yaşadığı farkındalığın binde biri onda yok. Hiç annesi ve ayrı bölge insanlari arasında kalmıyor,kafa karışıklığı yaşamıyor. Temel bilgilerini annesinden öğrenmiş olmasina rağmen küçüklükten itibaren direkt reddetmiş o firkirleri,yasam tarzinı. Yani bir karater nasıl bu kadar dar bir bakış açısıyla anlatilabilir ki? Üstelik hikayenin en önemli karakteri diyebiliriz onun icin. Hiç "gerçekten" sorgulamiyor,fikir çatışması yaşamıyor kendi içinde. Doğduğundan beri hep onu hor gören insanların fikirlerini olduğu gibi benimsemis hem de öfke bile duymadan.
Bu kitaptaki hiçbir karakter üzerinden bir irade sorgulama hikayesi okumuyoruz. Sadece kitabın son kırk sayfasında vs. Vahşi'nin bu konu hakkında söylediği birkaç bir şey var o kadar.
İkinci olarak hikaye eksiklerle dolu. Mesela artık ülkeler nasıl yönetiliyor? Yöneticiler ne alemde? Ülke sınırları neye göre belirlenmiş ve insanlar neye göre izin alıp gidebiliyor? Ülkelerin özerkliği yok mu? Peki toplumsal konular ne alemde? Mesela feminizm,sınıfçılık,ırkçılık ne alemde? Hiçkimse hiçbir toplumsal olay hakkında konuşmuyor. Siyasetçilere ne oldu? Ayrıca tüm kitap cinsellik ve onun sıradanlaşması vb. gibi bir konu üzerinden ilerliyor ve tüm karakterlerin en temel özellikleri veya çatışmalarının önemli bir bölümü yine bu konu üzerinden veriliyor ama buna rağmen o bile doğru düzgün açıklanmıyor. Hiç fantezileri yok mu mesela? Veya herkesin sırf keyif için sex yaptığı bir dönemde bile eşcinseller nerede? Onlara dair en ufak bir ima bile yok!
Bu kitabın eksikleri saymakla bitmez ama ben daha fazla yazmak istemiyorum. Kısacası beklentimin çok altında kalan,hiçbir şeyi doğru düzgün yapamayan,her şeyin yarım yamalak havada kaldığı,okuması zor,boğucu bir kitaptı benim için. Önerir miyim diye sorarsanız... Hayır,önermem. Çok daha dolu ve kaliteli kitaplar var bu kitap yerine okuyabileceğiniz.
·
313 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Düşündüklerimi çok başarılı aktarmışsınız, tebrikler ve teşekkürler. Özellikle kimsede karakter gelişimi olmaması en sinir olduğum detaydı benim de.