Hüzün arayan varsa buyursun.
Ezster, seni unutamayacağım.
İçimi parça parça eden bir kitap oldu bu kez...
Küçücük çocukluğunda anne-babasından alamadığı duygusal yakınlığın, bakımın açığını hiç kapatamamış, bu yüzden kendini sevememiş, bir gün gerçekten sevildiğinde dahi buna ikna olamamış, kendisiyle hiç barışamamış, büyümüş ama küçücük bir kız çocuğu olarak kalmaya devam etmiş Ezster...
“Kimsenin beni sevmemesi, bana göre dünyanın en doğal olaydı, buna ne şaşırıyor ne de alınıyordum. Beni en çok şaşkınlığa düşüren şeylerden biri de bana karşı yakınlık duyulmasıydı.”
Szabo'nun bu kitapta psikolojik tahlilleri oldukça başarılı ve anlatım gücü çok iyiydi. Kitabın dili açık ve ne dikkati dağıtacak kadar karışık ne de hemen okudum bitti dedirtecek kadar yalın bir olay örgüsü var.
Szabo'dan okuduğum ikinci kitaptı. Iza'nın Şarkısından sonra merak etmiştim şimdi daha büyük bir istekle diğer kitaplarına da başlayacağım.
·
234 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.