"Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu. Neşeden bile incinir."
İlk hatıratın ilk cümlesi utanç dolu bir hayat yaşadım diye başlıyor. Bu cümle aslında kitabın geri kalanının bir özeti niteliğinde denebilir. İnsanlığımı yitirirken Osami Dazai'nin hayatından parçalar taşıyan ve intihar notu olarak nitelenen kitabıdır.
Yo-Çan küçüklüğünden beri hayata ve topluma uyum sağlayamayan ve kendi yarattığı soytarı rolünün arkasına saklanan bir karakterdir. Bu soytarı rolü vasıtasıyla insanlarla iletişim kurmaya çalışsa da insanlardan korkuyor ve bu korku onun gerçeklikle olan bağını kopma noktasına getiriyor.
Kitabın okuması kolay bir dili var. Karakterin ruh hali derinlemesine işlenmemiş olsa da insana geçiyor. Bir oturuşta rahatlıkla bitebilecek bir kitap. Tavsiye ediyorum.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.