Aşkın ilk durağı görmeden sonra bakmadır,
sonraki durağı tapmadır diyor şair. Aşkın bir bakışla başlayıp görmeyi öğrenip heyecanı, arzuyu, tutkuyu bu hazların hepsini derece derece arttırıp Kemal’e erdirebilmeyi anlatıyor. Şairin gönlünü su ile izah etmesinin sebebi onun daima sevgiliden yana aktığını ifade etmiş. Böylece o gönlün içindeki nakışlar birer ateş paresi olacaktır ki aşk böyle bir zeminde nevş ü nema bulur. Bu yüzden diyor kitapta su üzerine resim yapmakla alakalı ebru sanatında ustalar teknelerine kalp çizecekleri vakit bunu bilerek ateş renginden kırmızı boya çizerler.