Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
·
642 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.