8,2/10  (6 Oy) · 
20 okunma  · 
2 beğeni  · 
595 gösterim
Panait Istrati romanlarında çoğunlukla yolculuklarını anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Yapıtları kendi yaşamıyla bütün insan kardeşlerinin çektiklerinin son derece içten, dürüst, gösterişsiz karışımıyla oluşturulmuş; bir bakıma Balkanlar'da yazılmış "Memleketimden İnsan Manzaraları"dır. Pek çok dilde okunan, sevilen bir yazar oluşu da bunu doğruluyor gibidir. Mihail, Istrati'nin diğer kitapları gibi Balkanlar'ı mekân seçmiştir. Tuna Nehri kıyısındaki İbrail'de herkesten farklı, yaşantısını sevgi üzerine inşa eden Adrien, fırında çalışan Mihail ile tanışır. Mihail farklıdır. Fransızca kitaplar okur, altı yedi dil konuşur. Ancak herkese karşı mesafelidir. Kolay kolay insanların ona yaklaşmasına izin vermez ama yine de her zaman hayatın içinde, sokaklardadır. Adrien ve Mihail sanat, edebiyat, yaşam ve insan üzerine sürdürdükleri sohbetler sırasında birbirlerine arkadaşlığın sarsılmaz sevgisiyle bağlanırlar.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2013
  • Sayfa Sayısı:
    180
  • ISBN:
    9786053608516
  • Çeviri:
    Bertan Onaran
  • Yayınevi:
    İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
ebru cemre 
30 Mar 23:29 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Tek dostu kitapları olan,annesiyle yaşayan Adrien hayatını sevgi üzerine inşa eden bir insandır.
Mihail ise Adrien gibi kitap okumayı seven,altı dil bilen,fırında çalışan ama insanlara hep mesafeli olan birisidir.
Üzerindeki kıyafetler yırtık,pırtık hatta bitlidir.Ama Adrien onu fransızca bir kitabı okurken görür ve daha ilk anda kendisine yakın hissedip dostluğunu ister ve mihail'in peşine düşer fakat bu hiç de kolay olmayacaktır
Yazar'a ait okuduğum ikinci kitaptı ve ben yine #kirakiralina gibi bu eserini de keyifle okudum."DOST" kelimesi içi ancak bu kadar doldurularak ifade edilebilirdi
Bir kurgu yok kitapta ama diyaloglar çok özeldi.insan ve hayatla ilgili tespitler harikaydı.Çoğu cümlelerin üzerinde durup düşündüm.
Hani hep Aşk'a odaklandık,dostluklar dönemsel oldu ya.çok insan tanıdık,sevdik ama şimdi parmaklarmızın sayısını geçmiyor ya sayıları... Gittikçe yalnızlaşan ve birbirinin kuyusunu kazmaya çalışan insanlar olduk ya... işte bu kitap "Sizin yaşadıklarınıza Dostluk denilemez" diyor ve dolu dolu hissettiyor bunu okuruna.
Günümüzde birbirlerine selam vermekten bile kaçınan bir toplumda dost bulmak bir ütopya.Bulan varsa dünyanın en zengini.Bulamayanlar roman okumaya devam edecek...

Halil Yavuz KAYA 
11 May 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Bu kitap Panait Israti nin "Arkadaş" adlı kitabı ile aynı yayın evlerinin isimlerini vermeyeceğim. biri Mihail diğeri Arkadaş olarak yayımlamışlardır. o bakımdan yorum bu kadar olacak... Asıl olan yorum bu davranış ve yaklaşım tarzı hususunda olmalı...

Kitaptan 18 Alıntı

ebru cemre 
30 Mar 23:32 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

- Hâlâ tanıyamadınız mı beni ?
- Ne demek "hâlâ tanıyamadınız mı ?" sizi hiç tanımıyorum... Bir saatte tanınmaz ki insan."
"Yazık!" dedi Adrien,üzüntüyle başını öne eğerek.
"Bense,bir insanı sevebilmek için zamanın hiç önemi olmadığını sanardım"
-Evet ama,bir insanı sevebilmek için,ilkin onu tanımak gerekir.
-Hayır,tam tersi: Birini tanıyabilmek için,onu sevmeli.ilgimizi çeken insanlar bize kendilerini sevdirir,böylece açılır,onları tanımamıza izin verirler.
Bence,gönülleri birbirine yaklaştıran tek şey
Sevgidir..."

Mihail, Panait IstratiMihail, Panait Istrati
Handan Aksu 
24 Şub 16:12 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Bense, bir insanı sevebilmek için zamanın hiç önemi olmadığını sanırıdım.

Mihail, Panait IstratiMihail, Panait Istrati
Handan Aksu 
24 Şub 16:07 · Kitabı okudu · 8/10 puan

... dediklerine göre, çok şey bilmek tehlikeliymiş... İnsan okudu mu hayallere dalarmış. Hayallerse gerçekleşmezmiş!

Mihail, Panait IstratiMihail, Panait Istrati
ünal demirtaş 
21 Tem 19:00 · Kitabı okuyor · Beğendi · 10/10 puan

Zaman zaman , kendi kendime , tanrının insanoğlunu yeryüzüne sırf öbür hayvanlara ne denli dürüst ve ince olduklarını kanıtlamak için mi getirdiğini sorarım ..

Mihail, Panait Istrati (Sayfa 137)Mihail, Panait Istrati (Sayfa 137)

Hayatta iyi bir mevki sahibi olmak mı? Amma da iş! Sırf büyük bir patron, büyük bir tüccar olmak amacıyla yaşamak ha? Rahatlıktan, maddi refahtan başka aranacak şey yok mu? Bütün saatlerimi, bütün günlerimi, bütün ömrümü zengin olma yollarını aramakla geçireyim, sonunda da zengin olayım o zaman sen, bir de şu biçareler, beni takdir edeceksiniz... Ama, sana bir şey söyleyeyim mi, ben bu takdire metelik vermem, zengin olmaya da hiç heves ettiğim yok.
O zengin dedikleri adamların acınacak hayatları gözümün önünde, nasıl yaşadıklarını, neleri sevdiklerini, nelere düşkün olduklarını görüyorum... Onlar insan solucanlarıdır. Hayatın büyüklüğünden hiç ama hiçbir şey anlamazlar...

Mihail, Panait IstratiMihail, Panait Istrati

Malını akrabalığından başka bir niteliği olmayan akrabalarla paylaşmak, ya da bir kadına sırf kadın olduğu için varını yoğunu yedirtmek; söyler misiniz bana sadakalarını kendi kendilerine veren bu insanlarla benim ne yakınlığım olabilir? Hayır! Hayatımda mevki sahibi olmaya hak kazanacak tek yaratık, dostluk yüzünden bütün varlığını bana verecek ve benim de bütün varlığımla kendisine bağlanacağım insan olacaktır. Gerisi beni ilgilendirmez.

Mihail, Panait IstratiMihail, Panait Istrati

‎"Kimsenin bilmediği ,sessiz acıda büyük bir hazine gizlidir: dinginlik"

Mihail, Panait Istrati (kaynak yayınevi)Mihail, Panait Istrati (kaynak yayınevi)
ünal demirtaş 
14 Haz 14:44 · Kitabı okuyor · Beğendi · 10/10 puan

"amacım falan yok.kendi yasama göre yaşıyor, karnımı doyurmak için pek az , kafamı, gönlümü doyurmak içinse çok şey istiyorum ."

Mihail, Panait Istrati (Sayfa 6)Mihail, Panait Istrati (Sayfa 6)
2 /