Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
Mayıs 2019
İlk Yayın Tarihi:
1923
Yayınevi:
Destek Yayınları
Orijinal Adı:
Mikhaïl
ISBN:
9786053115816
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Mihail
686 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2022 · 148 s.
Arkadaş
360 okunmaMitra Yayınları · Haziran 2013 · 160 s.
Arkadaş
296 okunmaVarlık Yayınları · Aralık 2012 · 158 s.
Mihail
170 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Haziran 2022 · 152 s.
Mihail
96 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 152 s.
Arkadaş
86 okunmaDestek Yayınları · Mayıs 2019 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Okunmasa da olur
Açıkcası biraz mantık dışı daha çok da saçma buldum
Bu tarz bir arkadaşlık ilişkisi çok dengesiz görünüyor
Hayatında olan her şnsanın yeri ayrıdır ve herkes belli bir değeri hak eder
Herkese vereceğin önemi tek bir kişiye yüklersen ; değer verdiğin o kişiyi kaybettiğinde veya ondan olumsuz bir yaklaşım gördüğünde tepetaklak olursun
VazgecebilmekEdebiyat
Kitabin adindan anlasildigi uzere Arkadaslik uzerine yazilmis bir kitapti.
Balkanlarin Maksim Gorki’si olarak anilan Rumen yazar Dost olmanin kaidesinden cok nelerden vazgecilebilecegine deginmis.
Aileden daha mi degerlidir?
Acikcasi ben kitabi cok farkli hayal etmistim beklentimin altindaydi ancak sunuda es gecemem gercekten icinde dusundurecek cok farkli bir dusunceyle ele alinmis anlatimlar vardi.
Acaba 'Dostl'arınız, 'dostluk'larınız ne kadar gerçek? Gerçekten samimi miyiz? Ya da budur benim dostum dediğiniz kaç kişi var?
Hangimiz arkadaşımızı gerçekten tanıyoruz? Kaç arkadaşımızın geçmişini, yaşadıklarını, üzüntülerini, en son neye mutlu olmuş, biliyoruz? İncitmeden sevebiliyor muyuz sizce? Ben odaklı olmadan sadece dinleyip iyi bir arkadaş olabiliyor muyuz?
Uzakta da olsa başınızı sanki omzuna yaslayıp, sabahlara kadar bıkmadan usanmadan derdinizi dinleyecek birisinin olduğunu bilmek büyük bir şükür nedenidir bana göre.
Tek dostu kitapları olan,annesiyle yaşayan Adrien hayatını sevgi üzerine inşa eden bir insandır. Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Mihail ise Adrien gibi kitap okumayı seven,altı dil bilen,fırında çalışan ama insanlara hep mesafeli olan birisidir. Üzerindeki kıyafetler yırtık,pırtık hatta bitlidir. Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır.
Adrian'ı bu dostluğâ biraz abartılı yaklaşım nedeniyle Mihail de başta Adrian'a güvenmiyor. Yalnız zaman geçtikçe özellikle Adrien hasta yatağinda bile " Mikhail, Mikhail" diye sayiklarken Mikhail artik ona kalbini açar. Roman ilerledikçe; Mihail'in hali vakti yerinde kültürlü bir aileye mensup olduğunu ve bu hayatı isteyerek seçtiğini anlıyoruz. Belki de kendini geçmişi yüzünden cezalandırmak ister. Bir de Petrov diye bir arkadaşı olmuştur Adrien'in. Petrov yüksel gelirli bir ressamdır.
Mihail ve Petrov Adrien’in gelişiminde önemli iki basamak olmuştur. Petrov Adrien’in dostluğu için can
Bu kitapla Arkadaş Zekai Özger hakkında izlediğim bir belgesel sayesinde tanıştım. Belgeseli sevmesem de hayatıma Arkadaş Zekai Özger'i ve bu kitabı kattı. Okumaya başladığım ilk sayfalardan itibaren beni içine aldı kitap. Arkadaşlığı anlatırken bir yandan da işçi sınıfı insanlara ve yaşadıklarına değinmesi bu kitabı çok sevmemdeki etkenlerden biri oldu. Okurken Arkadaş Zekai'yi aradım satırlarda ve sanırım yer yer buldum onu... Bazen okurken kopup gitsem de iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu.
Arkadaş kitabındaki Adrien karakteri, başına buyruk karakteriyle ve yaşamanın hakkını vermesiyle hayranlık duyduğum bir karakter oldu. Bir "Arkadaş" lık için bunca çaba göstermesi de çoğu kişinin anlayamayacağı bir durum. Yer yer karamsar yer yer umut verici bir eser. Olağanüstü bulmadım fakat okunabilir.
Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
Sevgi, gerçekten anlamaya dayanmadıkça iyileştirici olmaz.İnsan ve Duygular
Mihail, yoksulluğun ve aşağılanmanın bir insanda açtığı iç yarayı anlatan bir kitap. Açlıktan çok, anlaşılmadan yaşamanın insanı nasıl yorduğunu gösteriyor.
Mihail acıya alışmış ama sevgiye alışamamış biri bu yüzden iyilik bile ona tehdit gibi geliyor. Okurken yer yer Mihail’e kızdım kendini sabote ettiğini düşündüm ama empati kurunca anladım ki toplum tarafından anlaşılmamış ve aşağılanmış bu yüzden Adrien’in sevgisine direniyor. Acıma duygusunun getirdiği bir sevgiyi istemiyor bu ona borç gibi geliyor.
Kitabın başlarında beni rahatsız eden şey ise Adrien’in neredeyse kendini Mihail’e adaması ve bunu onu gördüğü andan itibaren yapması. Bu orantısız sevgisi Mihail’i rahatsız eden o “acıma” hissini besledi.
Okurken düşündürdü, bitirdikten sonra ise duvarı izletti.
Ben genel olarak kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim yazarla tanıştığım kitaptı diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Pastanede çırak olan Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır. Dostluk üzerine yazılmış güzel bir kitaptı benim için.
Yalnızlığın yalınlığı...İnsan
İnsanın çoğullukları ile çıktığı yaşam yolculuğundaki aldatmacalı çokluklarından arınışının beden bulmuş hali Mihail...Yoksulluk mu, yoksa yoksunluk mu getirir bu bilgeliği bilinmez ama yalnızlığındaki yalınlığı keşfetmiş bu adamın esrarengizliğine kapılan Adrien in yolculuğu ise dostluk tanımlamasına ışık tutacak nitelikte der arınmalı okumalar dilerim :)
Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş!Edebiyat
"Çünkü o bir hiçle yetinen ebediyetten bir parçadır...."
Panait Istrati'nin adını ilk kez, Cüneyt Arkın'ın Radikal'de yayınlanan söyleşisinde duydum.Şöyle diyordu Cüneyt Arkın:"Eskişehir ortaokulunda hep pencere kenarında oturup uzak dağlara baktım. Eskişehir Lisesinde başka bir dünya bulmuştum. Kitaplar, kitaplar... Sait Faik, Orhan Veli, Panait Istrati. Ara sıra yazıyor, dergilere gönderiyor ve boyumdan büyük hayaller kuruyordum. " diyerek dikkatimi çekip okuyup başlamıştım. Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş! Fedakarlığın, iyi niyetin, samimiyetin ortasında olması gerekirken, tüm çıkarların ve kaypaklığın kanına bulanmamış birkaç anlam; arkadaş kelimesi benim anlattıklarım günümüzde olanken kitaptaki olması gereken şekli. Ön yargılardan uzak, olduğu gibi kabul eden ve koşulsuz kabulün anlamını bulduğu bir şekli... Toplumun sınırlarına karşı bile dik durabilen bir dostluk ile birine bağlanmak...Hangi arkadaşımızı gerçekten tanıyoruz? Kaç arkadaşımızın geçmişini, yaşadıklarının ona olan etkisini, tam anlamıyla biliyoruz? Kayıpları, korkuları, sevinçleri neler? Onuruna, gururuna dokunmadan sevebiliyor muyuz? Bencilliklerimiz içinden sıyrılıp gerçek bir arkadaş olabiliyor muyuz? okuduktan sonra yukarıdaki sorular kafanızın içinde dönüp duracak ve hatta telefona sarılıp (gerçekten gerçekleri varsa ve ihmal etmişseniz) arkadaşlarınızı arayasınız gelecek ama en önemlisi şuna cevap bulmaya çalışın; " Hayatta hangisi olarak yaşıyorum? Adrien mi, Mihail mi? Ve buna değer mi?" :))
size çok şey katacağını düşündüğüm güzel kitap yolculuk esnasında okuyacağınız bir e-kitap olabilir diye düşünüyorum.keyifli okumalar dilerim ... #okudumbitti.
NOT: Cüneyt Arkın'ın ilgili söyleşisi aşağıdaki linkte
Yazar Hakkında
Panait IstratiYazar · 23 kitap
Romanya'nın bir liman kenti olan İbrail'de doğan yazar, gençliğini, aralarında İstanbul'un da olduğu pek çok Osmanlı kentinde geçirdi. Babası Yunandır. Mısır'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi gezdi. Bu dönemde, bulduğu bir sözlük sayesinde Fransızca öğrendi. 1921 yılında, Fransa'nın Nice kentine giderken, yalnızlığı dolayısıyla intihar girişiminde bulundu. O sırada üzerinde Romain Rolland'a yazılmış fakat henüz göndermemiş olduğu bir mektup bulunuyordu.
İlk romanı Kira Kiralina (Yaşar Nabi Nayır tarafından Türkçeye çevrilmiştir) 1923 yılında Romain Rolland'ın yazdığı önsözüyle birlikte basılmıştır. Panait Istrati tüm eserlerini anadili olan Rumence değil, Fransızca olarak yazmıştır. Türkçeye de çevrilmiş önemli eserleri arasında, Arkadaş (Mihail), Akdeniz, Sokak Kızı (Nerantsula), Angel Dayı, Kodin, Baragan'ın Devedikenleri, Uşak (Méditerranée) ve Sünger Avcıları gelir.
Gençlik yıllarında devrimci hareketlerin etkisine kapılmış olan Istrati, 1929'da Komünist Partinin daveti üzerine Sovyetler Birliği'ni gezdikten sonra umutsuzluğa kapılmış ve politik mücadelenin dünyada bir şeyleri değiştirmek için yetersiz olduğu fikrini edinmiştir. Pek çok romanında da politikadan, politik mücadeleden çok insanı insan yapan değerler üzerinde durması bu yüzdendir. Panait Istrati romanlarının çoğunda yaptığı yolculukları anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Istrati'nin eserlerinde gerçek bir insan sevgisi hissedilir. Bu karşılıksız ve koşulsuz sevginin hikâyesindeki kahramanların başına getirdiği belalar kadar, onlara yaptığı katkı da nesnel bir biçimde anlatılır.
Panait Istrati'nin şaheseri olarak Arkadaş (Mihail) adlı kitabı gösterilebilir. Bu kitapta, Panait Istrati'nin pek çok başka romanındaki başkahramanı da olan Adrian Zografi ile Mihail'in arkadaşlığı anlatılır. Bu arkadaşlık, ideal bir sevgi görüşünü simgelemek için kullanılmıştır. Istrati birçok başka eserinde de arkadaşlık temasını kullanmıştır. Hatta bu eserlerin çoğunda büyük, efsanevi aşklar bile arkadaşlıklar uğruna feda edilmişlerdir.
