Bu kitaptan sonra #tarıktufan ne yazarsa okurum. #düşerken tek kelimeyle muhteşemdi. Okuyucuya birçok duyguyu bir arada yaşatıyor. Yazarın akıcı ve kendine has hoş bir üslubu var. Kitabın nasıl başlayıp, nasıl bittiğini anlamıyorsunuz.
Düşerken, evli ve iki çocuk babası olan İshak’ın üst kat komşusu Jülide ile birlikte bir gün evi terk etmesiyle başlıyor. Bu noktada adama çok ama çok kızıyoruz. Kitap ilerleyip kendini açtıkça hiçbir şeyin görünenden ibaret olmadığını fark ediyoruz. Öyle bir an geliyor ki o çok kızdığımız İshak’a üzülüyoruz. Hatta ve hatta karısına ve çocuklarına hiç dönmesin istedim. Karakteri tek eleştirdiğim nokta sorunların üstünü kapatıp kaçması. Aslında burada da yazarın kaleminin gücü ortaya çıkıyor. Erkeklerin geneli konuşmak yerine sorunlardan kaçar.
Tarık Tufan’ın okuduğum ikinci kitabıydı. Elimde okunmayan Aşıklara Yer Yok var. Fakat yazarın diğer kitaplarınıda okumak istiyorum.
Psikolojik derinliği olan kitapları seviyorum. Bu kitapta onlardan biriydi. Bu ay okuduğum iki iyi kitaptan biriydi diyebilirim.
“Nereye?” diye düşünmeden gitmek isteyenlerin varabilecekleri tek yer geçmişleridir.
“Ölmekle gitmek aynı şey; ne ölenlerin ne de kalbindeki ıstırap verici ağrı dinmek bilmediği için uzaklara gidenlerin geri döndüğünü bu dünyada gören oldu.”
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.