Kitaba başlamadan önce, kadının mektupları aşık olduğu adama değil herhangi birinin eline ulaşan mektuplar olarak düşünüyordum.Fakat Stefan Zweig yine şaşırtıyor bu noktada.
"Sana, beni hiç tanımamış olan sana"
•Spoiler içerir
Kitabın konusu çocukluğundan beri karşı dairede yaşayan yazar R'ye aşık olan bir kadının mektuplarının uzun bir süreden sonra adama göndermesi diyebiliriz.Mektuplarında adamı ne kadar iyi tanıdığını , okuduğu kitapları ve kendi hayatında adam için yaptığı fedakarlıkları görüyoruz.Yazar R. hiçbir zaman bu kadının kendisine tutkuyla aşık olduğunu bilemiyor. Kadın biraz saplantılı bir aşık.Fakat garip olan kadınla çok az da olsa vakit geçirmesine rağmen kadını tanımaması.Aradan beş on yıl geçmesi tanımaması için bir sebep değil bence.Birçok kadınla basit ilişkiler yaşayabiliyor sebep bu olabilir.Bu da bize çarpık aşk ilişkilerini gösteriyor. kitap bazı konularda eksik kalmış gibi hissettim. Kadının çocuğunun neden öldüğü ya da yazar R'nin her doğum gününde çiçeklerin kim gönderdiğini merak etmemesi gibi.Kitaptaki alıntılar çok güzeldi. Psikolojik yaklaşım her zamanki gibi çok güzel aktarılmış.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.