Bir isyan var her satırında. Bir boğuntu, bir bunaltı, bir başkaldırış. Büyüledi beni. Kafamda şimşekler çaktırdı. Tam da hissettiğim gibi anlatıyordu toplumu. Yalnızlığı, küskünlüğü, hüznü, ayakta kalma ve bir birey olma çabasını. Bu kadar harika bir eseri varken, Ferit Edgü ölmez. Çünkü ruhumuza, karakterimize dokundu bir kere. Şekil verdi. İnsan olmayı aşıladı belki birilerimize, hiç portakal yememiş çocuğu mıh gibi zihnimize çakarken. Ruhu şad olsun...
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.