“Ben bir hiçim, rüzgârım, gökyüzüyüm.”
Yazarın kendi hayatından izler taşıyan bir otobiyografik roman. Ana karakterin hayattan korktuğu için yaptığı soytarılıktan bağımlılığına kadar geçen melankolik sürecini anlatıyor. Özellikle kitabın ilk sayfalarında karakterin çocukluğunun anlatıldığı bölümler oldukça etkileyici ve üzücü. Kitap “Utanç dolu bir hayat yaşadım” cümlesiyle başlayıp okuyana karamsar ve umutsuz duyguları hissettirerek bitiyor. Ben kitap bittikten sonra bıraktığı bu hissi sevmedim.
“Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum.”
“Her şey geçip gidiyor.”
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.