Abdulhamid’in kızının hatıra kitabı. Babasını kendince anlatmış, babasını gözünde o kadar büyütmüş ki olumsuz eleştirenleri yerden yere vuruyor, olumlu eleştirileri de yere göğe sığdıramıyor. Aklımdaki bazı soruların cevabını bulmayı umuyordum fakat bulamadım. Bazı konularda çok fazla ayrıntı vermiş, sanki bütün konuları kızının yanında konuşmuş gibi, bazı çelişkili konulardan hiç bahsetmemiş. Asla vakit kaybı değildi, merakla beğenerek okudum. Sarayın son zamanlarda bile nasıl şatafat içinde yaşadığını da anlıyoruz. Halk fakir hâliyle. Yazacak çok şey var da, okuyun, tavsiye ederim.