Eminim bir çok kişinin "ne yazsa okurum" yazarlarındandır Neil Gaiman. Benim için de öyle sanırım. Anansi Çocukları yazarın okuduğum 6. kitabı. Ve sanırsam aralarında en iyisiydi. Kitabımızın baş karakteri Şişko Charlie (babasının ona taktığı bu lakap malesef üzerine yapışıp kalmış) silik,sessiz,sümsük bir karakter kitabın başında. İyi ama hayata hiç bir yerinden tutunamıyormuş, hayat üzerinden akıp gidiyormuş gibi bir adam. Henüz bir yılı aşkın bir süredir bir işi ve bir kız arkadaşı var. Annesi ölmüş ve babasıyla yıllardır görüşmemiş.Çünkü adamın onu küçük düşürdüğünü ve utandırdığını hatırlıyor hep. Bir gün kız arkadaşının zoruyla babasını düğüne davet edebilmek için eski eski bir komşunu arar ve babasının o gün öldüğünü öğrenir. Cenazesine gittiğinde babasının aslında bir tanrı olduğunu ve bir de Örümcek adında bir kardeşi olduğunu öğrenir. Zaten babası da örümcek tanrı Anansi'dir.Sonra yokuş aşağı kitap zaten. Gerçekten bayıldım. Bir günde bitti. (Tabi tatildeyim iş güç yok. Tüm gün havuz kenarında pinekler gibi görünerek ama aslında kitap okuyarak günü bitirebildiğim için. ) Kitap büyülü gerçekçilik tarzında. Bir sayfada Charlie yanınızdayken ertesi sayfada birden tavşan deliğinden başka bir dünyaya düşüveriyor.Dört yüz sayfa boyunca iyi mi kötü mü olduğunu anlayamadığım bir sevip bir nefret ettiğim kardeşi Örümcek, favori karakterim oldu diyebilirim. Büyük Balık filmini izlemiştim. Kitabı o filmi çok anımsattı bana. İlk fırsatta Büyük Balık'ın kitabını da okumalı.
Gençlere, genç kalanlara, fantastik sevenlere ve hatta biraz da sevmeyenlere şiddetle tavsiyemdir.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.