Akıl ve TutkuAşk - Edebiyat - Roman
Merhaba. Yeni bir incelemeyle karşınızdayım.
Öncelikle yazarı çok seviyorum zaten ve bu kitap da kendisinin ilk kitabıymış.
Benim okuduğum ilk kitabı ise “Aşk ve Gurur”. Aynı zamanda Austen’ın en sevdiğim kitabı. “Akıl ve Tutku”yu okuduktan sonra da fikrim değişmedi. Ama tabi ki bu kitabın kötü olduğu anlamına gelmiyor.
Kitabın çok kötü olmadığını düşünsem de maalesef akıcılık konusunda büyük eksiği olduğunu düşünüyorum. Bazı cümleler gereksiz uzundu ve beni en çok sıkan bu oldu. Onun dışında ana konuya hiçbir katkısı olmayan bir sürü gereksiz sohbet de vardı.
Kitaplardaki konu dışı sohbetler dozunda olduğunda iyidir. Okuyucuyu bir süre başka noktaya yoğunlaştırır ve sonra ana konuya geçince kitap okuyucunun dikkatini tekrardan toplar. Fakat bu sohbetlerin çok fazla olması okuyucuyu (en azından beni) bir süreden sonra sıkıyor ve kitap dil konusundaki akıcılığı da kaybediyor.
3 günde bitirmeyi planlamış, kitabı üç parçaya bölmüştüm. İlk 2 gün planladığım şekilde okudum fakat 3. kısma geçtiğimizde okuyasım gelmediği için 2 gün boyunca kitabı elime almadım. Sonuç olarak 3 günde değilde 5 günde bitti maalesef.
Kötü yanlarından bahsettim ama hiç mi iyi yanı yok? Tabii ki var. Öncelikle yazarın ilk tecrübesi ve ilk tecrübe olduğunu göz önünde bulundurduğumuzda gayet iyi bir roman. Konu seçimi ve karakterler bakımından da övgüyü hak ediyor.
Kız kardeşlerin kişilikleri çok çok iyi işlenmişti. Elinor’un bir abla olarak takındığı o ağır başlılık ve sakinleştirici havası, Marianne’nin ise biraz aykırı ve duygularını uçlarda yaşayan biri olması. Bunlar kitaba renk vermişler.
Son olarak bazı olaylar feminist yanıma koca bir yumruk atsa da, dönem içeriklerinin genel şekli olduğundan açıkçası garipsemedim.
Keyifli okumalar
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.