!Spoiler içerebilir!
Kitap başlarda sıkıcı gelse de ikicini kitaptan sonra akıcı ilerliyor, konular oturdukça daha hızlı okunuyor.
Kitabın hiçbir yerinde ağlamadıysanız sonunda ve mektuplarda kesinlikle ağlayacaksınız.
Eğer çok melankolik bir yapınız varsa okumanızı tavsiye etmem.
Minel ve Korel'e gelecek olursak; sadece Korel'in yaşadıklarına bakarak Minel'e nefret kusmayı doğru bulmuyorum (Minel'i seviyorum, yaptıkları çok doğru demiyorum. Hatta bazı bölümler bende nefret ettim ondan).
İnsan insanı sevebilir, sevmeyebilir. Bu acı bir gerçek ama, Minel Korel'i sevmiyordu.
Her ne kadar Korel'in sevgisi hastalıklıysa bir o kadar da Minel'in psikolojisi bozuktu. İkisinin de yaşadıkları çok ağırdı.
Eğer kitabı okuduysanız parçalanmış mektupları da okumanızı tavsiye ederim. Orada Korel'i daha iyi anlıyoruz ve daha çok üzülüyoruz :)
Ölmek istemeyen, ölümden korkan ama başka seçeneği kalmamış, çaresiz bir adamın duyguları o mektuplara işlenmiş...
Birkaç gün etkisinden çıkmadığım bir kitaptı.
Bu tür kitapları okuyorsanız Emare serisini mutlaka okumalısınız!
Aslı Arslan'ı çok seviyorum ama bu kitapta bizi ağlattığı için birazcık kırgınım. Bence Korel mutlu bir sonu hak ediyordu.
Neyse, başka bir evrende diyelim...
Aslı ArslanEmare - Maske