Kitabı okumak istememde 2 sebep vardı. Bunlardan ilki bir eğitim fakültesi öğrencisi olarak ileride öğrencilerimin ne gibi ailelerden gelip ne gibi travmalar yaşıyor olabileceğini farketmek ikinci gizli sebebi ise kendimin de zor bir ailede büyüdüğünü düşünmem. Kitap ana başlıklarla her kategoride aile zorluklarını çok güzel açıklamıştı. İlk yarısında hangi zorluklardan geçtiğinizi örnek hikayelerle farketmenizi sağlayıp ikinci yarısında tedavi yöntemlerinden bahseden bir kitap. ( bir kitap ile ne kadar tedavi olursa o kadar) Zaman zaman paylaşılan hayat hikayelerinde kendimden örneklere de rastladım. Ama zaten zannetmiyorum ki okuyan bir kişi kendinden parça bulmasın. Çünkü maalesef “ne var sanki bunda?” diye düşündüğümüz veya bize normal gelen bir cümle bir davranış bile toksik aile şiddeti kapsamına girebiliyor. Kademe kademe artan sözel şiddetle başlayıp cinsel şiddetle biten aile zorluklarında sanırım benim hislerim ilk kademelerde kalıyor. Bence bu kitabı ebeveyninden çocuğuna herkesin okuması gerekiyor. Çünkü ebeveyn toksikliğini farkında olmadığı sürece çocuğun çırpınması biraz havada kalıyor. Bu tarz problemlerin çözümü karşılıklı farkındalık olmalı. Hikayelerle desteklenmiş, açıklayıcı, neden-sonuç odaklı bir
psikoloji kitabı olduğunu düşünüyorum.
·
132 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Seni ne kadar yordum, bilmiyorum. Umarım çok kalıcı hasarlar bırakmamıştır. Hep sevdigimizi söylüyoruz ama aynı oranda da hata yapıyoruz.